Babunia - Antoni Lange

Mitologia słowiańska -

"Im mniej o mitach wiemy, tym bujniej rozrosła się umiejętność o nich, mitologia, niestety, koło, jakie ona dotąd zatacza, zupełnie błędne. Brak bowiem istotnych wiadomości zastąpiły mrzonki i rojenia. Tak zmyślili kronikarze miejscowi niemieccy w XV i następnych wiekach, gdy wszelki ślad po mitach

U króla Olch - Hans Christian

"Wielkie jaszczurki szybko przebiegały tam i na powrót po korze starego, popękanego drzewa, a kiedy się spotkały, rozmawiały z sobą po jaszczurczemu, ażeby się mogły zrozumieć. — Co się tam dzieje w pagórku olszowym? — mówiła jedna. — Co to za stuk i hałas? Już dwie noce z tego powodu nie zmrużyłam

Dusiołek - Bolesław Leśmian

Pieśń II (Na psalm Dawidów

Pieśń IINa psalm Dawidów LII Quid gloriaris in malitia, qui potens es in iniquitate? Czemu się chłubisz, tyranie,  Z twoich praktyk złością możnych?  Pańska dobroć nie ustanie  Pilnować ludzi pobożnych.    Ostrzejszy nad naostrzoną  Brzytwę język twój pilnuje  Nieprawdę zmyślać szaloną  I na dobre

Futro - Zuzanna Ginczanka

Fu­tro O, ry­sie, żbi­ki i pu­my wy­pcha­ne naj­pu­szy­ściej,  li­sy o żół­tych pod­szew­kach i żół­tych oczach ze szkła,  o, ru­no roz­wie­ru­szo­ne, roz­pię­te pła­sko i chy­trze,  po­ran­ki roz­wie­ru­szo­ne,  na­pię­te cia­sno na snach;  o, grzą­skie, wil­cze igli­wo le­śne jak so­sen wło­sie,

Patmos - Fryderyk Hölderlin

Patmos Landgrafowi Homburga Bliski jest  I do ujęcia trudny jest Bóg.  Lecz gdzie jest niebezpieczeństwo, wzrasta  Także to, co ocala.  Mroki zamieszkują  Orły, i bez trwogi stąpają  Synowie Alp ponad otchłanią  Na mostach lekko wzniesionych.  Tedy, skoro spiętrzone są wokół  Wierzchołki czasu  I

Płyną ciche, srebrne łzy -

Płyną ciche, srebrne łzy... Płyną ciche, srebrne łzy  i fioletów płynie żal  w nieskończoną ciemną dal -  pachną zwiędłe bzy -  to Ty, duszo? Ty!    W chmurach leci czarny ptak,  niesie w szponach krwawy plon -  - Czy to z Twoich dumnych łon  - wyrwany ten znak?  Tak, ma duszo, tak.    - Tyś mię

Zaułek - Józef Czechowicz

zaułek kamienny kawałek świata  zaułek w kwiatach jak dziewczę  nikt na pewno nie zechce  tutaj stukiem samochodu kołatać    tak  to tylko gdzie indziej wybucha zwycięski jazgot  a to ciężkie platformy brzęczą w łańcuchy jadąc  a to znowu fartuchy zarzuciwszy na głowę  rozpychają się autobusy

Wieniec z liści odarty -

Wieniec z liści odarty Wieniec, odarty z liści, wreszcie zanieść muszę  W ogród Ojca mojego, gdzie podmuch szeleści,  I trwonić długo będę mą klęczącą duszę:  Ojciec zna leki tajne, by zgładzić boleści.    Pójdę, pójdę, przynajmniej zagadam szlochaniem:  "O, spójrz, cierpień nad siły".