Noc tysiączna druga - Cyprian

Komedia w jednym akcie, (...) tytuł, nawiązujący, wg spostrzeżenia Z. Przesmyckiego, do fragm. —» Don Juana poznańskiego R. Berwińskiego, oznaczać ma przełomową dla bohatera noc kończącą dzieje jego miłości. Jedna z „włoskich" miniatur Norwida

A Sonnet (One Heart) - Adam

A Sonnet (One Heart) One heart, one heart is all I...m dreaming of  One heart upon this sullen earth I seek.  A heart to tremble with my heart in love,  So that I be a meek one mid the meek.    One pair of lips, wherefrom my lips for aye  Would drink the drink of joy with no constraints.  Two eyes

Szary pokój - Stefan Grabiński

Szary pokój

Hymn do Nirwany - Kazimierz

Do*** na Alpach w Splügen

Do*** na Alpach w Splügen 1829 Nigdy, więc nigdy z tobą rozstać się nie mogę!  Morzem płyniesz i lądem idziesz za mną w drogę,  Na lodowiskach widzę błyszczące twe ślady  I głos twój słyszę w szumie alpejskiej kaskady,  I włosy mi się jeżą, kiedy się oglądam,  I postać twoję widzieć lękam się i

Niewieście i po śmierci nie

Nie­wie­ście i po śmier­ci nie wierz Nie­wie­ście i po śmier­ci wie­rzyć, mó­wią, szko­da.  Cze­go pew­ny tre­fu­nek oka­zy­ją po­da,  Kie­dy z ma­cie­rzyń­skie­go upad­szy słup gro­bu  Co dwu pa­sier­bów mia­ła, za­bił oraz obu.    Był i w Pol­sz­cze, po śmier­ci że nie wie­rzyć że­nie,

Lambro - Juliusz Słowacki

Lambro, powstańca grecki. Powieść poetycka w dwóch pieśniach – powieść poetycka napisana przez Juliusza Słowackiego w Paryżu w roku 1832. Jej pierwodruk ukazał się w trzecim tomie Poezji wydanych w 1833 roku. Jak to określa sam poeta: Lambro jest to człowiek, będący obrazem naszego wieku,

Choinka - Hans Christian

"Daleko w lesie rosła śliczna mała choinka; wybrała sobie piękne miejsce, słońce miało do niej dostęp, powietrza było dużo i wszędzie dookoła niej rosło wielu jej starszych towarzyszy: sosny i świerki; ale mała choinka chciała tylko rosnąć, nie myślała o gorącym słońcu ani o świeżym powietrzu, nie

Prymityw - Krzysztof Kamil

Pry­mi­tyw Już nie umiem mó­wić, a wa­sze sło­wa -- śrut,  sze­lesz­czą jak śro­dek ró­żo­wej musz­li -- obo­jęt­ne.  Prze­cież upły­wa zie­lo­na krew zie­mi, strach i głód,  a zwie­rzę­ta cho­dzą po zie­mi jak nie­bo pięk­ne.  Bóg jest naj­prost­szy -- przy­bli­żo­ne mo­rze wscho­du.  Nie ma

Początek powieści - Eliza