Król Dżumiec - Edgar Allan Poe

Zatruta studnia - Franciszek Mirandola

Do mojego Cicerone - Adam Mickiewicz

Do mojego Cicerone Mój cicerone! oto na pomniku Jakieś niekształtne, nieznajome imię Wędrownik skreślił na znak, że był w Rzymie Ja chcę coś wiedzieć o tym wędrowniku Może go wkrótce przyjmie do gospody Kłótliwa fala, może piasek niemy Zatai jego życie i przygody, I nigdy o nim nic się nic

Motinai - Klemens Junosza

Mo­ti­nai O mo­tin! Ka­da ta­vo vai­kas val­gyt šau­kia, Pa­duok jam juo­dos duo­nos, van­dens iš šal­ti­nio -- Anks­ti te­gul prie var­go pri­pras kas­die­ni­nio, Te­gul pas­kui, ji kes­dams, kak­tos ne­su­rau­kia! O ka­da ta­vo vai­kas su kai­my­nais žais­to, Mo­kink ji my­let drau­gą, mo­kink

Coś - Hans Christian Andersen

"— Nie mam wielkich pretensji — rzekł najstarszy z pięciu braci — chcę być człowiekiem pożytecznym, chcę być czymś. Najskromniejsza nawet praca zasługuje na szacunek, bo coś ludziom przynosi. Ot, na przykład, zajmę się wyrobem cegły, prosta to rzecz, a potrzebna. I już nie będę niczym: choć

O zapadłej karczmie - Joanna Papuzińska

Zapowiedź - Józef Czechowicz

zapowiedź czerwone grube spirale dookoła dzbanów połysk cętkowanych muszli coraz to mniejsze kule płyną w srebrnej smudze dom rozchyla się jak wachlarz jakże ten profil zamknąć w trapezy i kąty drzewem zwichrzonym tragicznie zasłaniam naszą miłość ścięte kwiaty uśpione w misach zwierciadła ukazują

Zefirek - Eliza Orzeszkowa

(Dokąd to jeszcze?) - Kamil Baczyński Krzysztof

(Do­kąd to jesz­cze?) Do­kąd to jesz­cze? Ten cień stoi we mnie jak ob­raz wiecz­ny me­go za­tra­ce­nia, rdze­wie­je tar­cza i gorzk­nie­je zie­mia pod za­my­śle­niem mo­im obo­siecz­nym. O, bo ja je­stem mie­czem krzyw­dy wszel­kiej, przez mo­je rę­ce wy­cią­gnię­te we śnie wę­dru­ją grze­chy jak

Oddźwięki - Charles Pierre Baudelaire

Oddźwięki Natura jest świątynią, kędy słupy żywe Niepojęte nam słowa wymawiają czasem. Człowiek śród nich przechodzi, jak symbolów lasem, One zaś mu spojrzenia rzucają życzliwe. Jak oddalone echa, wiążące się w chóry, Tak sobie w tajemniczej, głębokiej jedności, Wielkiej - jako otchłanie nocy i