Paźniewski jest sztukmistrzem. Wystarczy, że posłyszy,jakieś magiczne słowo, a już je obudowuje felietonowym mięsem, zgarniając z różnych półek wiedzy zadziwiające obrywki, przypasowując je do głównego tematu. W ten sposób udało mu się przenicować siedemnastowiecznego Barucha Spinozę, którego przy
Autor, opowiadając o Krzemieńcu Podolskim, oddaje atmosferę kresowych, małych miasteczek. „Krótkie dni” rozgrywają się w Krzemieńcu na Wołyniu latem 1939 roku, nieuchronnie zbliżającym się do straszliwej granicy 1 września. Pod tym względem przypominają „Kronikę wypadków miłosnych” Konwickiego,
Tom prozy "Czyste szaleństwo" zawiera osiem opowiadań złożonych z metaforycznych obrazów, z których wyłaniają się psychologiczne sylwetki bohaterów uwikłanych w różne życiowe sytuacje i charakterystyczna perspektywa widzenia świata zbliżona w swym klimacie do Schulzowskiego przemijania.
Zbiór esejów jednego z najwybitniejszych polskich twórców w tej dziedzinie. Eseje tworzą wizję miejsca Polski w Europie Środkowej, na tle historycznych doświadczeń. Jest tu i apologia monarchii austro-węgierskiej, długa lista grzechów Rosjan wszczepiających w nasz kraj azjatyckie metody korupcji i
„Styl tego utworu szlifował w swoim domu na Podolu bez pośpiechu całymi latami, podobnie jak srebrną gałkę, zdobiącą niegdyś czajnik do herbaty. Ten w istocie banalny przedmiot miał stać się kluczowym rekwizytem w zakończeniu jego biografii, która jak dobrze napisana powieść domagała się
Włodzimierz Paźniewski po raz pierwszy pojechał do Krzemieńca, będąc już w wieku abrahamowym, w 1993 roku, po rozpadzie Związku Radzieckiego. Wcześniej znał te strony tylko z literatury i opowieści swego wuja - Adama Kopczyńskiego. Talent swój objawił już w debiutanckim tomie esejów pt. „Życie i
