Autor opisuje drogę, jaką przeszedł dyskurs nowoczesny: od absolutnego panowania podmiotu, który doświadcza tragicznego rozdarcia między światem empirycznym i światem umysłu, przez próby zażegnania tego konfliktu, kończące się estetyczną utopią.
Książka opowiada o tragicznym losie nimfy, uciekającej przed natrętnym kochankiem i przemienionej na własną prośbę w drzewo.
Przyjęta w książce perspektywa postsekularna sprzyja identyfikacji tych momentów w dziele Czesława Miłosza, w których religia i literatura stają się sojuszniczkami nowoczesności w dążeniu do (auto)refleksji oraz odpowiedzialności jednostek za własny rozwój i kondycję wspólnot, z jakimi decydują się
Każde przeinaczenie prawdy zwiększa niebezpieczeństwa, które nam grożą ze strony bolszewizmu. Ale właśnie dlatego, że pisałem prawdę, przedstawiłem całą ohydę życia bolszewickiego, tego człowieka, którego nie tylko, że jest głodny i źle odziany, ale przede wszystkim ma myśl trzymaną w obcęgach.
Przedmiotem książki są wieloletnie związki Tadeusza Różewicza z literaturą niemieckiego obszaru językowego. Szczegółowej analizie poddano tu Różewiczowską praktykę nawiązań międzytekstowych, odsyłających do dzieł Goethego, Holderinga, Rilkego, Manna, Kafki, Celana, Lessinga, Winckelmanna,
Dyskusje wokół "różnicy seksualnej" stały się jednym z podstawowych topoi współczesnej humanistyki i filozofii. Wynika to nie tylko z rosnącego oddziaływania na te dziedziny koncepcji feministycznych. Istotny jest wpływ tradycji psychoanalitycznej, gdzie podziałowi na płeć męską i żeńską już
Gustaw Bychowski (1895-1972), jeden z pierwszych polskich psychoanalityków, humanista o szerokich zainteresowaniach, czynny w Warszawie, a od 1939 w USA, wykładowca uczelni nowojorskich, autor m.in. pracy "Metaphysik und Schizophrenie", książki o dyktatorach: "Dictators and Disciples from Caesar to
"Proza: wykroje i wzory" to książka, której temat rodzi się w dialogu twórców i czytelników – tych profesjonalnych i tych, dla których przepustką do literatury jest po prostu zamiłowanie do czytania. Pisarze i odbiorcy porozumiewają się jednak nie tylko wprost przez książki, ale też za
Jedna z ciekawszych polskich powieści oświeceniowych: zapis dwóch fikcyjnych pamiętników, z początków XVIII i XIX wieku. Julian Ursyn Niemcewicz (1757 lub 1758-1841), pisarz publicysta, jeden z czołowych twórców polskiego Oświecenia i epoki przedromantycznej. Autor komedii politycznej (Powrót
