Prezentowane tu eseje krążą wokół romantyczno-egzystencjalnej wizji subiektywności, ukazując jej rozmaite niejawne bądź zapomniane aspekty, a przede wszystkim broniąc jej przed dwojakimi atakami: z jednej strony przed filozoficznym kartezjanizmem, w którym wyraża się naiwnie „nowoczesna” wiara w
Jan K. Ostrowski (ur. 1947) jest historykiem sztuki, profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego i dyrektorem Zamku Królewskiego na Wawelu. Główne publikacje: „Anton van Dyck” (1980), „Van Dyck et la peinturegenoise du XVII c siècle” (1981), „Piotr Michałowski” (1985), „Pięć studiów o Piotrze
Jaka jest pozycja Conrada we współczesnej polskiej kulturze? Przeglądając prasę codzienną raz po raz napotykamy nagłówki w stylu „ktoś lub coś jak Conrad”. Żaden z tych artykułów nie nawiązuje jednak do jego twórczości, ponieważ teksty prasowe posługują się jedynie jego nazwiskiem jak „płachtą” na
Autor w 1979 roku założył na Uniwersytecie w Lizbonie pierwszy w dziejach Portugalii lektorat języka i kultury polskiej. zainteresowany kulturą i historią tego odległego kraju przygotował książkę, w której oprócz dziennika, jaki prowadził w czasie pierwszych miesięcy pobytu w Lizbonie, znalazły
Realizm magiczny – przewodnik (praktyczny) to książka, która w przystępny sposób omawia bodaj najbardziej znany nurt latynoamerykańskiej prozy, który tak wielką karierę zrobił w XX wieku. Co łączy takie książki jak Sto lat samotności Garcíi Márqueza czy Królestwo z tego świata Carpentiera – i co
Opowieść o Kozakach napisana przez człowieka, który był głównym wodzem kozackim w armii sułtańskiej podczas wojny krymskiej. Idealizował on życie kozackie i stosunki tych wojowników z Polską.
"Jakże łatwo zarobić sobie na uznanie, powtarzając bez żadnego uzasadnienia: jest źle, ale będzie dobrze, musi być dobrze, przy tym dlaczego „musi być dobrze” można nie uzasadniać. Wiem, że tego rodzaju optymistyczne przewidywania zapewniają wśród Polaków autorytet polityczny, ale ja nie chcę
Książka odsłania nie dostrzegane dotąd strony najwybitniejszych dzieł literackich i postaw pisarzy. Ukazuje również inspirująco inne perspektywy, odkrywa nowe możliwości refleksji nad literaturą, jej miejscem w kulturze i w życiu społeczeństw i narodowości.
Cykl wykładów Adama Mickiewicza na temat literatury słowiańskiej w Collège de France w Paryżu w latach 1840-1844 (cztery roczne kursy). Wykłady zostały spisane przez słuchaczy i wydane jeszcze za życia Mickiewicza. Przetłumaczono je na wiele języków. Mickiewicz redagował pierwsze wydania i
Pięcioaktowy dramat z 1929. Stanowi udramatyzowaną kronikę wydarzeń pomiędzy aresztowaniem i egzekucją hebertystów a procesem i śmiercią Dantona.
