Gnoza, jako swoisty fenomen religijny, w swej klasycznej źródłowo najlepiej poświadczonej postaci pojawia się w II i III wieku po Chr. Zaraz też staje się poważnym problemem dla młodego wówczas Kościoła, problemem tak religijnym jak i teologicznym, a w swej doktrynalnej postaci (gnostycyzm) urasta
"Ten szkic biograficzny nie mógłby powstać, gdybym nie korzystał - co podaję z wdzięcznością - ze wspomnień i opracowań różnych osób, a zwłaszcza: ks. bpa Bohdana Bejzego, George Błażyńskiego, Izabelli Bobbe, ks. Adama Bonieckiego, ks. Stanisława Dadaka, o. Bogdana Deca OCD, ks. Józefa Dowsilasa,
- Czy to przez nią zarzucił pan malarstwo? - spytała Jenny. - Nie. To my sami wykuwamy nasze nieszczęścia. Ja wiem, że pani nie posiada tego, co luzie zowią pospolicie wiarą. Ja jej też nie mam, ale wierzę w Boga, albo, - jeżeli pani woli, - w siłę duchową, która karze zasłużenie. - Kobieta ta była
Korespondencja między Hannah Arendt a Martinem Heideggerem, prowadzona z niewielką przerwą przez pięćdziesiąt lat, to świadectwo niezwykłego związku, który łączył tych dwoje wybitnych przedstawicieli dwudziestowiecznej humanistyki - związku o charakterze nie tylko intelektualnym i duchowym, lecz
"(...) spała na brzuchu niby zwierzątko, które wczołgało się do swej jamki. To odwrócenie się plecami do świata wydawało się gestem ochronnym. Wyglądało, jakby nie chciała się dzielić z nikim sprawami swego życia. -Czy i Wy tacy, Wy moi?"
Spis treści: Michał Pogodin - Żebrak (1826) Aleksander Puszkin - Panienka-wieśniaczka (1830) Mikołaj Gogol - Staroświeccy ziemianie (1835) Michał Lermontow - Aszyk-Keryb (1837) Jakub Butkow - Sto rubli (1845) Włodzimierz Sołłogub - Psinka (1845) Dymitr Grigorowicz - Wieś (1846) Iwan Panajew -
Przedmiotem zawartych w książce analiz jest rozpatrywany na tle przemian społeczno-kulturowych końca XIX i początku XX wieku fenomen religijny zaistniały na historycznych ziemiach polskich – fenomen swoisty dla Europy Środkowowschodniej, zasadniczo odmienny od zaznaczających się w tym czasie na
Wanda Zakrzewska opisała losy dziesiątki dzieci zamieszkujących sierociniec, który nazywały "Naszym domem". Narratorką i bohaterką książki jest Jagoda, która wyjeżdża do Warszawy i tam zastaje ją II wojna światowa.
