Książka, którą oddajemy do rąk czytelników, jest wspaniałym popisem literackiego kunsztu Flauberta. Teraz, po niemal stu pięćdziesięciu latach od śmierci tego pisarza, można już spokojnie powiedzieć a nikt, w literaturze europejskiej, nie pisał lepiej od niego, i nikt już lepiej pisać nie będzie,
Kuszenie świętego Antoniego jest chyba najbardziej nieprzeniknioną książką Gustave’a Flauberta, do której on sam przywiązywał ogromną wagę, nazywając ją w listach „dziełem całego swojego życia”. Pracował nad nią w sumie dwadzieścia pięć lat i pozostawił trzy jej wersje, z których tylko ostatnią
G. Flaubert przedstawił w noweli "Herodiada" okoliczności męczeńskiej śmierci Jana Chrzciciela. Tytułowa bohaterka była żoną palestyńskiego władcy, Heroda Antypasa. Z powodu krytyki niezgodnego z żydowskim prawem małżeństwa Jan został uwięziony w 28 roku n.e. Według legendy, podczas uczty, córka
Książka z serii Wielcy pisarze w nowych przekładach. Przekład, wstęp i komentarze Ryszarda Engelkinga. Szkoła uczuć jest chronologicznie trzecią powieścią Flauberta - po Pani Bovary i Salambo - dla wielu miłośników literatury pozostaje jednak pierwszym, bo najukochańszym utworem mistrza z
W latach 50. głośna była sprawa prowincjonalnego lekarza Delamare, którego żona popełniła samobójstwo zostawiając męża z małą córeczką. Ta wstrząsająca historia stała się kanwą powieści „Pani Bovary”, w której przedstawił Flaubert losy Karola i Emmy. Ta obfitująca w wiele wątków historia stanowi
W naturze ludzkiej leży potrzeba poszukiwania szczęścia i lepszego bytu, a Emma Bovary należała do kobiet wyjątkowo zdeterminowanych. Już niedługo po ślubie, uświadomiła sobie, że żyje w klatce - bez miłości i namiętności, wśród konwenansów nakładanych przez ludzi obłudnych i duchowo ograniczonych.
Spis treści: - Wstęp - Kalendarzyk życia i twórczości Flauberta - Prostota serca - Legenda o świętym Julianie Szpitalniku - Herodiada (Wstęp, przypisy, Kalendarzyk opracował Jerzy Parvi)
Wznowienie legendarnej ostatniej powieści Flauberta, wydanej w Polsce po raz ostatni w roku 1955, w przekładzie Wacława Rogowicza. Powieści towarzyszy znakomity, obszerny szkic portretowy Antoniego Sygietyńskiego pt. "Gustaw Flaubert", opublikowany po raz pierwszy w związku ze śmiercią Flauberta w
