„Romans Morza Karaibskiego” jest rezultatem wyprawy przedsięwziętej w 1961 roku do dziesięciu państw Ameryki Środkowej. Autor mówi o tej podróży: „W wielu krajach basenu Morza Karaibskiego byłem pierwszym dziennikarzem, który kiedykolwiek przybył tam z Polski, w innych — pierwszym po wojnie; w
Od autora: "Zdaje się, że najlepszym wyjaśnieniem takiego a nie innego ustosunkowania się do poszczególnych części moich wspomnień jest po prostu fakt, że pisałem przede wszystkim o tym, co na mnie robiło największe wrażenie i najwyraźniej utkwiło w pamięci..."
"Dziwne jest serce kobiece... Wspomnienia galicyjskie" to lektura dla czytelnika, który znając dzieje polityczne Polski, odnajdzie tu zapis emocji, marzeń, nadziei, radości i smutków dziesiątków barwnych postaci z krwi i kości, których wielowątkowe losy wpisane są w kontekst ledwo co zarysowanych
Powieść ukazała się we Włoszech w 2001 roku i od razu stała się najważniejszym wydarzeniem literackim. Sam autor określa ją ironicznie jako „małą kieszonkową komedię ludzką”, ale w istocie jest to proza miłosna, w formie 18 listów, z których tylko jeden napisany jest przez kobietę.
Wydaną w 1994 roku Trawiastą ulicę dość powszechnie uznano za wydarzenie w życiu literackim Rosji. Uzyskała nominację do prestiżowej nagrody Brookera, przełożono ją na kilka języków, autor zaś błyskawicznie awansował do grona najciekawszych prozaików rosyjskich. W szeregu barwnych, nastrojowych
Historyjka, dzięki której dziecko może identyfikować się z bohaterem i puścić wodze swojej fantazji. Na końcu tej ślicznie ilustrowanej książeczki mały Czytelnik znajdzie zagadki oraz miejsce na wklejenie własnej fotografii – teraz i On może być maszynistą kolejki Błażeja! Ilustracje: Alexis Nesme
"Młodość" Wolfganga Koeppena (ur.1906)uznana w RFN za najciekawsze wydarzenie literackie roku 1876, jest poetycką opowieścią o dziecięcych i młodzieńczych marzeniach, buntach i rozczarowaniach chłopca dorastającego w prowincjonalnym mieście u schyłku cesarskich Niemiec w pierwszych latach Republiki
Ale pewien dom omijał stale. Było w tem drażniące wrażenie jakiegoś niespełnionego obowiązku. Czekało go przykre przejście, które wciąż odkładał na jutro. Było to - wobec tego, co się stało - głupstwem, którem nie zaprzątał sobie głowy, ale to głupstwo dokuczało mu, bo nie dawało o sobie zapomnień
