Pielgrzymka do Warszawy.
Zbiór niektórych opowiadań: Pielgrzymka do Warszawy, Najdalsza droga, Nocne spotkania, Tu zaszła zmiana.
Zbiór niektórych opowiadań: Pielgrzymka do Warszawy, Najdalsza droga, Nocne spotkania, Tu zaszła zmiana.
Czy możemy wyobrazić sobie jakieś wydarzenie w Kościele, które wywołuje równie wielkie poruszenie, co upadek Muru Berlińskiego? Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki rozpoczyna badania, by rozwiązać problemy związane z datowaniem Całunu Turyńskiego. Ale jego hipotezy prowadzą go do odkryć,
Jak mówić pięknie? Co zrobić. by wypowiadane słowa dobrze brzmiały, wywoływały szacunek i podziw? Jak przyciągnąć uwagę brzmieniem głosu? Jak mówić. by głos służył przez wiele lat? Na wszystkie te pytania czytelnik znajdzie odpowiedź w podręczniku przygotowanym przez logopedę i trenera emisji głosu
Siostra Zachariewa jak łasica smyrgnęła mi pod nogami, przeskoczyła przez ciało, przyklękła i ujęła w dłonie jasną głowę. - Nie dotykaj! - uprzedziłem machinalnie z rutyną kryminologa. - Ale ona żyje! - dziewczyna odwróciła ku mnie swą drobną twarz. Tak, ona tyle się napatrzyła na umierających i
Kiedy przygotowywałem ten zbiór moich opowiadań, odczytując je wszystkie – prawie wszystkie – miałem takie wrażenie, jakbym czytał mój dziennik. Dziennik z wielu lat, od roku 1925 do 1968! A przecież nie miałem zamiaru pisania dziennika, każde opowiadanie pisałem „od początku”, obmyślałem „od
Wybitna powieść Sándora Máraiego, powstała w latach 40-tych. Ten utwór autor cenił w swojej twórczości najwyżej. Dramatyczna opowieść o spotkaniu po latach dwóch przyjaciół, Polaka i Węgra, którzy odkrywają bolesną tajemnicę, dotyczącą zdrady nieżyjącej już żony jednego z nich. Na podstawie książki
Czytelnik znajdzie w tym zbiorze opowiadań, przetłumaczonych po raz pierwszy z japońskiego na polski, wgląd w kulturę i tradycje Dalekiego Wschodu. Książka zawiera opowiadania dwóch japońskich pisarzy pierwszej połowy XX wieku. Przez stulecia kultura Chin była wzorem i ideałem, do którego
Louise Elisabeth Vigee-Lebrun była najwybitniejszą portrecistką swej epoki, a także - na co wskazują jej pamiętniki - bystra obserwatorką obyczajów, wydarzeń i znanych postaci ówczesnego życia kulturalnego i politycznego. W swoich wspomnieniach trafnie oddaje nastrój przedrewolucyjnych dni Paryża.
Kain to książka, która w umiejętny sposób łączy cechy powieści sensacyjnej i obyczajowej, nie ograniczając się jednak- dzięki zastosowanym zabiegom konstrukcyjnym i grze mitem- do płaskiego realizmu i stawiania prostych dziagnoz społecznych.