Przyciągnął ją do siebie i zaczął całować. Najpierw wilgotne oczy, potem łzy na policzkach, a wreszcie usta. Poczuła znowu na wargach niezapomniany, władczy i mocny ucisk jego ust i jakby błyskawica przeszyła jej ciało. Ogień, który tak gwałtownie płonął w niej, gdy patrzyła, jak tańczył z Cyganką,
Mimo wielkiej popularności aktor jest wiecznie zadłużony. Z tego powodu przywiązuje ogromną wagę do występu w przedstawieniu benefisowym, zapewniającym dodatkowe wynagrodzenie. Kiedy się okazuje, że jego partnerka jest chora, Keegan wpada w rozpacz. W tym stanie ulega namowom córki i podejmuje
Ojciec Alwaryka zginął pod Waterloo, a matka zmarła trzy lata wcześniej. Nie majac pieniędzy ani nikogo bliskiego opuścił Anglię i wyjechał za granicę. Z całym entuzjazmem młodości oddał się temu, co nazywał przygodą i żadna więź ani przywiązanie nie ograniczały jego podroży. List od stryja po
Kolejna fascynująca powieść znanej autorki popularnych powieści sentymentalnych. Świetna fabuła, zaskakujące zakończenie. Była pewna, że nie śni, ale czuła się tak, jakby on właśnie wyszedł z jej snu. Nie potrafiła oderwać od niego spojrzenia. Wydawało j ej się, że jego oczy wypełniają cały świat i
Schylił głowę i zaczął ją całować. Angelina znów czuła się wniebowzięta i zapomniała o całym świecie. To za tą chwilą właśnie tęskniła przez całą noc i cały dzień, ale podświadomie bała się, że drugi pocałunek nie będzie już tak cudowny, jak tamten w parku St. Jamesa. W rzeczywistości jednak nie
Wysłanie na placówkę w Altauss oznaczało dla sir Christophera prawdziwe zesłanie i to tak uciążliwe, jakby miejsce zesłania znajdowało się gdzieś na Syberii. Jednak Paulina szybko przekonała się, że ten wyjazd nie był dla jej ojca żadną karą. Wielki książę Ludwik w rzeczywistości okazał się
Hrabia Kelvindale ocknął się, czując poruszenie gładkiego ciała przytulonego do swojego boku. Pogrążony był we śnie, w czym nie było nic dziwnego zważywszy, że spędził namiętną i niezmiernie wyczerpującą noc z lady Imogen Basset. Przyjechał do niej z Londynu, a podróż powozem była długa i męcząca.
Dom, o którym mowa w książce, naprawdę nazywa się Longleat i jest najpiękniejszą rezydencją rodową w Anglii. Należy do markiza Bath i stanowi najświetniejszy przykład renesansowej architektury elżbietańskiej. Jego uroda jest tak subtelna, że wydaje się wyczarowana blaskiem promieni słonecznych.
Kiedy znowu się obudził, czuł się tak, jak gdyby spał od bardzo, bardzo dawna. Otworzył oczy. Zobaczył, że leży w nieznanym sobie pokoju. Nie było to kamieniste zbocze, które dręczyło go we śnie. Leżał więc, zastanawiając się półprzytomnie, gdzie się znajduje i dlaczego. Ktoś siedział obok. Jest
