Kiedy wydawało się już, że ich związek wkracza na nowy poziom, Tessa dowiaduje się, co naprawdę kierowało Hardinem na początku ich znajomości. Takiego okrucieństwa Tessa nie może wybaczyć nawet jemu. Aby zapomnieć o Hardinie, rzuca się w wir pracy. Ale Hardin nie ma zamiaru się poddać… Czy Tessa
Tom poetycki Dominika Bielickiego „Pawilony” to zupełnie nowa w polskiej poezji próba budowania świata przedstawionego. Nowy też jest cel „przedstawiania świata”. Wyrasta wprost z niezgody na kierunek zmian w Polsce po roku 1989, ale także z tezy, że historia nie skończyła się 4 czerwca tegoż roku,
Pamiętnikarskie wspomnienia lekarza polskiej kadry olimpijskiej.
Kaja i Dominik, choć nie wierzyli w bajki, otrzymali od życia swój własny happy end, a ich szczęściem cieszyły się rzesze czytelniczek. Kaja zdecydowała się wieść życie u boku Dominika jako jego żona. Urodziła córkę i otworzyła studio fotograficzne, by podobnie jak Dominik podążać za swoimi
Książka ta mogła ukazać się teraz, w nowej sytuacji politycznej, gdy złagodzone zostały przepisy cenzorskie. Zawiera historię harcerstwa grodzieńskiego w okresie międzywojennym oraz udział młodzieży spod znaku lilijki w obronie Grodna podczas zajęcia miasta przez wojska radzieckie i niemieckie.
Dalszy ciąg problemów z piekielną pokojówką. Gdzie nie pokaże się Roberta, tam los sieje śmierć i zniszczenie. Bao już nie ma knajpy... Kto będzie następny? Tymczasem w Roanapur pojawia się Garcia. Razem z nim przychodzi rozwiązanie tajemnicy celów Roberty. Czyżby konflikt z Wujem Samem?
Korespondent wojenny. Rzadko jest nim kobieta. Maria Wiernikowska – znakomita dziennikarka – była w samym środku wydarzeń określanych słowem: piekło. Czeczenia, Bośnia, Gruzja … Mijają lata i blakną wspomnienia. Jednak świadectwo rzeczywistości piekła jest tak samo palące. Szczególnie, gdy ma się
Honor i jej trzy siostry po śmierci ojczyma, hrabiego Backington, znalazły się na łasce przyrodniego brata, dziedzica tytułu, i narzeczonej Moniki. Monika chce, by zaraz po ślubie wyniosły się na daleką prowincję i żyły o głodowej pensji. Honor nie zamierza się poddać. Udaje się do domu hazardu,
Paul Theroux, który zdobył sławę, podróżując koleją przez Europę, obie Ameryki i Azję, w połowie lat osiemdziesiątych po raz kolejny wsiada do pociągu. Tym razem przyłącza się do grupy turystów i wyrusza do Chin. W Państwie Środka spędza rok. Przemierza jałowe pustynie Sinkiangu i lasy Mandżurii,
Marcin Sarna sięga po tradycyjne narzędzia komparatystyki, zestawiając horyzont myślowy, dominującą tematykę i techniki pisarstwa „młodych” z horyzontem i praktyką pisarstwa pokolenia boomu. Wykazuje przy tym dużą erudycję i talent interpretacyjny, jednakże – mimo całego bagażu informacyjnego i
