Trójka sierot, która podróżując po trzech kontynentach, szuka swego przeznaczenia. Wspaniała powieść o drodze, którą trzeba przejść, by nauczyć się właściwie postrzegać wszystko, co nas otacza i prawdziwie zrozumieć miejsce, z którego pochodzimy. Jest rok 1974. Muna, jedenastoletnia indyjska
Odchodzący w zapomnienie świat wiejskich muzykantów. Książka napisana piękną frazą, w rytmie oberków, pełna melodii słów i magii muzyki wygrywanej na skrzypcach. To opowieść o życiu i śmierci, o miłości i o przemijaniu. To proza osadzona mocno w polskiej tradycji, sięgająca korzeni muzyki ludowej
Laury Chojnickiej życie nigdy nie oszczędzało. Dom dziecka, brak stabilizacji i miłości położyły się cieniem na całym jej późniejszym życiu. Los zdaje się jednak odmieniać dla niej swe karty, gdy po ukończonych studiach medycznych trafia na staż do jednego z sopockich szpitali, gdzie poznaje
Miłość niemożliwa. Argentyńskie noce. Upragnione szczęście. Jak mocno trzeba kochać, by pokonać wszystkie przeciwności losu? Franka i Minę połączyła młodzieńcza miłość. Przyrzekli sobie, że jeśli kiedykolwiek los ich rozdzieli, będą się spotykać w Święto Niepodległości na Plaza de Mayo w Buenos
Dinie Ahmad, mieszkającej w Nowym Jorku półkrwi Libance, wydawało się, że wiedzie niemal idealne, kulturowo mieszane życie. Ma kochającego męża Karima, świetnie zapowiadającego się dyplomatę z bogatej jordańskiej rodziny, ośmioletnie bliźniaki Ali i Suzanne oraz dobrze prosperujący butik z
Czeczenia – kraj przeorany okrutną wojną. Maroko – raj dla turystów z Europy. W książce Krzysztofa Środy te dwie odległe krainy stają się częścią jednej opowieści o naturze świata, o przenikaniu się brutalności i delikatności, strachu i odurzenia. To proza pełna historii, które chciałoby się
„Wszyscy zaczynają od pytania, czym są niezbędne składniki… — Lillian zamilkła i uśmiechnęła się. — Powiem od razu, że nie mam i nigdy nie miałam takiej listy. Nie podaję też gotowych przepisów. Dodam tylko, że nauczycie się tego, co trzeba”. Szkoła niezbędnych składników to relacja z życia ośmiu
Zosia jest rozczarowana swoim nieciekawym życiem. Czuje się stara, gruba i samotna, wręcz oddałaby wszystko, żeby mieć znowu dwadzieścia lat. Marzenia spełniają się, kiedy wypija butelkę wina z roku 1929 i wraz ze swoimi znajomymi przenosi się w czasie do przedwojennych Katowic. Szanowana pani
The last of a manufacturing dynasty in a dying industrial town, Bill lives alone in the family mansion and works for the "Truth," the moribund local paper. He yearns to write long philosophical pieces about the American dream gone sour, not the flaccid write-ups of bake-off contests
