Zdobywca Augustpriset 2017. Pewnego zimowego wieczoru do księgarni w Göteborgu wchodzi troje zwolenników ugrupowania terrorystycznego Daesh. Odbywające się tam spotkanie z kontrowersyjnym artystą przerywa strzelanina, wybucha panika, wszystkie znajdujące się wewnątrz osoby zostają wzięte jako
Nowy Jork, początek lat 90. Pracujący na nocnej zmianie sanitariusz Frank Pierce jest na granicy załamania nerwowego. Każdej nocy, pędząc kartką po ulicach najbardziej mrocznej części Manhattanu - Kuchni Piekła, staje się świadkiem i współuczestnikiem ludzkich tragedii. Joe Connely, debiutujący
Młody mężczyzna, przywieziony przed kilku dniami w ciężkim stanie do szpitala, zaczyna pomału odzyskiwać przytomność. Czy rzeczywiście jednak przebywa w szpitalu dopiero kilka dni? Tak sądzi on sam, ale lekarze twierdzą, że jest tu już od trzech tygodni, twierdzą też, że doznał wypadku - wpadł pod
— Impresje. — Fata Morgana. — Na manowcach. — Ruiny. — Łopiany. Trifólium.
Lara,żona wybitnego chirurga, wie, że mąż ją zdradza. Chwyta się nadziei, że drugi miesiąc miodowy w Paryżu uratuje ich małżeństwo. Ale w ostatniej chwili mąż oświadcza, że ich związek nie ma przyszłości. Lara postanawia jednak polecieć do Paryża. Tam, w mieście, w którym spełniają się marzenia,
Julian Barnes, który za ostatnią powieść, Poczucie kresu (2011), otrzymał prestiżową Nagrodę Bookera, w wyważonych i oszczędnych słowach potrafi zmierzyć się z najburzliwszymi emocjami. Wymiary życia to kunsztowny tryptyk, w którym historia łączy się z fikcją literacką i wspomnieniem. Bohaterami
Księga samotnic to zbiór siedemnastu opowiadań młodej niemieckojęzycznej autorki szwajcarskiej. Każde z nich to historia kobiety zdeterminowanej najróżniejszymi okolicznościami.Jest to wspaniałe czytadło pełne humoru, często czarnego, opisujące świat kobiet z dystansem jednak i błyskotliwą
Helen Memel leży na oddziale chorób wewnętrznych szpitala pod wezwaniem Matki Bożej Wspomożycielki. Czeka na odwiedziny rozwiedzionych rodziców w złudnej nadziei, że przy szpitalnym łóżku chorej córki zdołają się wreszcie pogodzić. Tymczasem poddaje drobiazgowemu badaniu te części swego ciała,
Przyszła pora by ruszyć w świat i porzucić swój dach po to, aby uchwycić to, co mam przed oczami, kraj tak bliski, że żadne jego sekretne miejsca nie są mi znane o sieci wiejskich dróg otwartych na tajemnicę, zanurzonych w głębokiej ciszy, cudownie pustych. Tutaj nikt wam nie mówi jak się macie
