Przekrojowa i przystępnie napisana historia nowożytnej filozofii europejskiej od odrodzenia aż po romantyzm. Autor nie skupia się tylko na przedstawieniu sylwetek najważniejszych filozofów tego okresu oraz ich poglądów, lecz kreśli także szeroką panoramę historyczną, opisując procesy cywilizacyjne,
"Krótko mówiąc, dyskurs Foucaulta, jest lustrem władz, które opisuje. W tym właśnie, a nie w jakimś , tkwi jego siła i wdzięk, to stanowi jego leitmotiv: procedury prawdy, owszem, lecz to akurat jest bez znaczenia, albowiem jego dyskurs nie jest przez to bardziej prawdziwy niz jakikolwiek inny -
Blaise Pascal (1623-1662) został opisany przez Baudelaire'a w "Kwiatach zła" jako ten, który "miał otchłań, która wciąż płynęła z nim". I z pewnością tak było. Była to nieskończona otchłań, z której uczynił miarę natury człowieka i to w najbardziej niesprawiedliwy sposób, jaki ówczesna filozofia
Korespondencja zawarta w niniejszym tomie jest przedłużeniem tzw. przez Witkacego "Rozmow Istotnych", które prowadził z Ingardenem głownie podczas jego pobytów w Zakopanem.
Holbach opisywał przyrodę jako organizm podległy zasadom determinizmu,który jest poznawalny przez doświadczenie (empirycznie). Holbach krytykował religię oraz despotyzm. Dalej, głosił zasady wolności słowa i ogólnej tolerancji. Stał za społeczną koncepcją natury ludzkiej, a w kwestiach etycznych za
Ponura spuścizna polskiego komunizmu: 55-tomowe wydanie Dzieł Wszystkich Lenina. Przekł. z piątego wyd. ros. przygotowanego przez Instytut Marksizmu - Leninizmu przy KC KPZR (Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego).
Publikacja traktująca o filozoficznym aspekcie śmiechu, będąca próbą zarysowania poglądów słynnych myślicieli odnośnie zjawiska komizmu i pełnionych przezeń funkcji.
Lecz w jaki sposób tłumom dać poznać, że coś jest równocześnie prawdą i nieprawdą? Skoro wszystkie religie, jakie znamy, w mniejszym lub większym stopniu noszą cechę alegoryczności, musimy przyznać, że człowiekowi absurd jest do pewnego stopnia potrzebny, a nawet jest jego żywiołem, i że złudzenie
Wprawki do chrześcijaństwa to jedno z najwybitniejszych dzieł Kierkegaarda. To dzieło kaznodziei i wyrafinowanego teologa, a jednocześnie gorliwego chrześcijanina, który z całą powagą i wewnętrznym skupieniem stara się wyciągnąć wszystkie konsekwencje wynikające z faktu, że Jezus Chrystus jest
