Po czasie trudno orzec, co budziło większe zgorszenie wśród pierwszych widzów Nocy żywych trupów, Ostatniego domu po lewej, Teksańskiej masakry piłą mechaniczną, Carrie, Wzgórza mają oczy czy Halloween. Epatowanie przemocą? A może kontrkulturowy przekaz horrorów lat 60. i 70.? Nie ulega
Kurosawa był rzadkim przykładem filmowca absolutnego, "myślącego kinem" na podobnej zasadzie, jak kompozytor "myśli" dźwiękiem a literat słowem. Ta umiejętność pozwalała mu na tworzenie filmów w sposób instynktowny i szczery. W stylu mistrza zapisany jest jego światopogląd, temperament, ślady
Barona Frankensteina i stworzone przez niego monstrum powołała do życia literacka wyobraźnia Mary Shelley, ale dopiero za sprawą medium filmowego wątek „nowego Prometeusza”, tworzącego człowieka z kawałków zwłok, stał się jednym z najważniejszych mitów współczesności. Odkąd Boris Karloff
Odrażające, brudne, złe to pierwsza książka w języku polskim poświęcona w całości filmom gore: najbardziej makabrycznym i kontrowersyjnym horrorom w historii kina. Gore, gatunek przez wielu potępiany, przez innych zaś otoczony kultem, rzadko bywa przedmiotem krytycznych dyskusji. Przewodnik omawia
"Tom Bękarty kinematografii, czyli rzecz o filmach nie(do)cenionych przedstawia nowe spojrzenie na kino, dokonane - co warto podkreślić - przez najmłodsze pokolenie polskich filmoznawców, poszerza pole obserwacji badawczych, pozwala lepiej poznać lekceważone dotąd gatunki, dzieła i ich twórców.
