Autor opisuje swój pobyt w starych francuskich klasztorach Saint Wandrille, Solesmes i La Grande Trappe oraz wypad do opustoszałych bizantyjskich kaplic w tureckiej Kapadocji. Są czytelnicy, którzy uznają Czas milczenia za najlepsza książkę Leigh Fermora, podróżnika, którego książki przepełnia
Odważna artystycznie, politycznie i obyczajowo - jedna z najważniejszych korespondencji literackich XX wieku. przepisali, opracowali i w tom ułożyli Agnieszka i Robert Papiescy ; [redakcja Marek Zagańczyk]. Aneks Indeks nazwisk obu tomów. Dziwnie tak jakoś wychodzi, że zawsze w listach jesteś o
„Rachunki włóczęgi” są wyborem dotychczas rozproszonych szkiców i artykułów Jarosława Iwaszkiewicza o podróżach bliskich i dalekich do Daszowa, Kielc, Kijowa, Londynu, Mediolanu, Paryża, Poitiers, Poznania, Rzymu, Sandomierza, Stuttgartu, Taorminy, Wrocławia i Zurychu.
Niezastąpiony przewodnik po Wenecji. Wielcy malarze (Bellini, Tintoretto, Tiepolo, Canaletto, Veronese), awanturnicy (Casanova), commedia dell'arte (Goldoni, Gozzi). Dzieła sztuki, kościoły, pałace, muzea. Wszystko wtopione w barwną i żywą opowieść we wspaniałym przekładzie Pawła Hertza. Nie do
"Nie miałem sił, aby jeszcze raz stanąć przy oknie i zasmakować piękna, jakie Florencja oferuje zachwyconemu przybyszowi... Choroba ma swoje tajemnice, a one były znawczyniami tajemnic ludzkiej nędzy, udręki i hańby. W nocy przynosiły mi do łóżka to zabronione szczęście, wiedząc, że zarówno męka,
Na książkę składają się listy, zapiski intymne, szkice i wypowiedzi Czesława Miłosza i Jarosława Iwaszkiewicza. Szczególne miejsce zajmują w niej przedwojenne listy Miłosza, do tej pory zastrzeżone, pełne młodzieńczej namiętności. Książka przedstawia historię burzliwej przyjaźni poetów, obfitującej
"Jestem oto we Włoszech to znaczy na kolanach przy źródle. Jest tu nieprzytomnie pięknie i chodzę cały spuchnięty ze szczęścia. [...] Jestem tak jak kazałeś w Orvieto. Zgadza się wszystko: trawa na placu i katedra, którą obchodzę z wszystkich stron i zupełnie nie mogę sobie dać z nią rady. [...]
Patrick Leigh Fermor był człowiekiem niezwykle oczytanym, a także poszukiwaczem przygód, arystokratą, bohaterem wojennym o uchu poety, oku malarza, darze języków, bezmiernej ciekawości świata i niezaspokojonym pragnieniu życia. W 1933 roku wyruszył w pieszą podróż z Londynu do Konstantynopola.
Kolejny tom Dzieł noblisty zebrany z łamów Zeszytów Literackich.
Po co jeżdżę do Rzymu? [...] Jeżdżę tutaj dla dzieł sztuki, które szczególnie przemawiają do serca, zupełnie innych w charakterze od tych na północ od Alp. Naznaczonych pogodą i dostojeństwem, czasem z piętnem wyszukania i przesady. Dla tego dzieła sztuki, jakim są najpiękniejsze dzielnice miasta,
