Leon nie ma w domu spokoju - nowa macocha, nowa siostra i miotający się między nimi ojciec - to nie są warunki dla rozsądnego nastolatka. Dlatego z radością przeprowadza się do babci, która mieszka w jednej z łódzkich kamienic przy Piotrkowskiej. Tam, w mieszkaniu sąsiada, którego kotami ma się
Agnieszka i Antek nie mogą się doczekać Wigilii, a przede wszystkim prezentów. A skoro nie mogą się doczekać, to się kłócą. A skoro się kłócą, to muszą coś spsocić. I psocą - zrzucają paprotkę. Ale to, oczywiście, nie wszystko - nie po to na początku książki zrzuca się paprotkę, żeby niczego nie
Leśniczego Piątka już nic w życiu nie zdziwi – ani jąkający się niedźwiedź brutalny żądający miodu, ani całkiem zwyczajny kot, który nagle zaczyna mówić, ani to, że na herbatkę wpadają do niego skrzat i szczurek. Piątek ma zbyt dużo obowiązków, żeby rozmyślać o niezwykłych mieszkańcach lasu:
Cykor nie posłuchał mamy Mrau i wyszedł za ogrodzenie. I natychmiast się zgubił. Znalazł go Fuks, nieco wrzaskliwy psi stróż, i zabrał do nowego domu. Cykora wszyscy tam uwielbiają, nic więc dziwnego, że kotek nie zauważa wśród domowników śmiertelnego wroga. Bo nawet w przyjaznym psio-kocim świecie
Chociaż gwiaździsta, leniwa noc cichutko kusi: „Czas już pod koc”, to jednak w każdym zakątku miasta jest ktoś, kto nie śpi. Nie śpi i basta! Na przykład Zdzicho (to pan laweciarz) ciągle pracuje, choć wkrótce trzecia, apteka też jest jeszcze otwarta, choć zegar twierdzi, że mija czwarta, a
Tosia zabiera się z mamą i jej denerwującą koleżanką w podróż służbową. Początkowo zieje nudą, ale potem... Dziewczyna przeżywa miłosne zauroczenie i wpada na trop tajemniczej historii rodzinnej. Jednocześnie stara się zapobiec romansowi matki, która chyba nie jest z tego zadowolona. Niestety –
Dwunastoletnia Sabina żałuje, że nie mieszka w bloku jak wszyscy, a jej tata nie jest elektrykiem. Jednak kamienica na Końcu świata numer 13 to jej dom. Jak się okazuje – absolutnie wyjątkowy! To pachnąca sztuką i cyganerią przyjazna przystań dla znajomych artystów, to dźwięki tanga, to kolorowe
Zastęp harcerzy drużynowego Szyrmera musi odnaleźć trop "różowych" a poszczególni harcerze ostro rywalizują ze sobą w celu ich wytropienia. Harcerz Karaszkiewicz pierwszy natrafił na ślad, ale Kuba Babas "zwany pospolicie" Biszkoptem oraz jego kolega Jęczyk z powodu animozji do Karaszkiewicza
We wrześniu 1939 roku wszystkim wydawało się, że wojna potrwa tylko parę tygodni, a już z pewnością nie dotrze do niewielkiej willi stojącej przy jednej z uliczek na obrzeżach Lwowa. Wiele mówi się o bohaterach ginących w nierównej walce tam, gdzie szalała wielka wojna, zaś ci, którzy prowadzili
Joanny trudno nie zauważyć – burza rudych włosów, fioletowy szalik i wojskowe spodnie robią swoje. Kto by przypuszczał, że obok kolekcji rockowych płyt dziewczyna skrywa pudełko z nigdy niewysłanymi listami do mamy? Znak rozpoznawczy Wiktora to znoszony angielski sweter, jedyna pamiątka po matce,
