Fajka - Stéphane Mallarmé

Uratowana - Rabindranath Tagore

Cenzor-krytyk - Cyprian Kamil Norwid

Cen­zor-kry­tyk No­szą pió­ra na gło­wach dzi­cy -- Ta­kie też jest i two­je pió­ro, Sko­ro nie wiesz na­wet róż­ni­cy Mię­dzy Kry­ty­ką a Cen­zu­rą. Dru­giej ni­wa, czy złą, czy ży­zną -- Ni­g­dy wła­sną!... lecz pierw­szej si­ły Są jej wła­sne, są jej spu­ści­zną Po tych, co dzie­ła ich

Wachlarz panny Mallarmé - Stéphane Mallarmé

Wa­chlarz pan­ny Mal­lar­mé Ma­rzą­ca! bym się za­nu­rzył W bez­droż­nej czy­stej roz­ko­szy, Kłam­stwem pło­chym, płat­kiem ró­ży, Nie­chaj pió­ra dłoń nie pło­szy. Świe­żość, ja­ko zmierz­chu fa­la, Su­nie na uśpio­ne łę­gi, A chwiej­ność pió­ra od­da­la De­li­kat­nie wid­no­krę­gi. Za­wro­cie!

Pożegnanie Rzymu - von Platen August

Po­że­gna­nie Rzy­mu Ko­mu wę­dro­wać wpo­dłuż dro­gi Ap­pij­skiej ku po­łu­dnio­wi wol­no, Ko­go z trzę­sa­wi­ska łę­gów ma­gicz­nej bo­gi­ni Wzgó­rza wi­ta­ją (któ­ra Ody­so­wi po­da­ła on­gi ku­bek, ła­god­nie Śpie­wa­nie słod­kie wzno­sząc przy ko­ło­wrot­ku), Szczę­snym nie­chaj się mie­ni,

Na Świtezi - Antoni Lange

Na Świ­te­zi W dal to­czy Świ­teź -- w ja­sną dal Zwier­cia­dło swe ol­brzy­mie. U świę­tych fal jej -- świę­tych fal Uklęk­nij, o piel­grzy­mie! Sre­brzy­ste, czy­ste, płyn­ne szkło Roz­ta­cza się okrę­giem, I z ci­chym szu­mem fa­le mkną, A mkną pod wid­no­krę­giem. Zie­lo­ny bór -- od­wiecz­ny

Psyche - Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Psyche Psyche tajemna, smętna, zamyślona, wyciąga ku mnie dziewicze ramiona i twarz nade mną pochyliwszy białą, duchowi memu każe rzucać ciało i z własnych żądz mych i pragnień pogrzebu, z mogiły szałów mych i namiętności ku mistycznemu podnosi mię niebu, jakbym już duchem odstawał od kości.

Anioł kopalni węgla - Juliusz Verne

Chór duchów izraelskich - Juliusz Słowacki

Na oczy królewny angielskiej, która była za Fryderykiem, falcgrafem reńskim, obranym królem czeskim - Daniel Naborowski

Na oczy kró­lew­ny an­giel­skiej, któ­ra by­ła za Fry­de­ry­kiem, falc­gra­fem reń­skim, ob­ra­nym kró­lem cze­skim Twe oczy, skąd Ku­pi­do na wsze ziem­skie kra­je, Có­ro moż­ne­go kró­la, har­de pra­wa da­je, Nie oczy, lecz po­chod­nie dwie nie­li­to­ści­we, Któ­re pa­lą na po­piół ser­ca