W przeciwieństwie do innych powieści Locke’a, których bohaterami są jednostki wybitnie nieprzeciętne - „Opuszczeni” to ludzie zwykli, niezdolni zwalczać trudności życiowych lub własnych złych skłonności. Przeżycia pary nieszczęśliwych rozbitków przejmują i wzruszają czytelnika, którego autor do
WILLIAM j. LOCKE WIELKI PANDOLFO Wiljam Locke należy do tych pisarzy, którzy odgadli tajemnicę powodzenia. Powieści jego, rozchodzące się w ogromnych nakładach, porywają czytelników całego świata. Powieści te tętniące życiem i prawdą, ich bohaterowie — to zawsze jednostki nieprzeciętne, walczące
Nazajutrz blizzard wciąż się jeszcze srożył, jakkolwiek już z mniejszą gwałtownością. Bez większych trudności udało mi się przebić otwór w spiętrzonej u wejścia jaskini ścianie sypkiego śniegu. Ale rzuciwszy okiem na otoczenie powiedziałem sobie, że o zwykłej okrężnej przechadzce do nastawionych
Ślad trucizny równie był początkowo trudny do wykrycia w historii, jak w ciele ludzkim. Otrucie i magiczne praktyki były to rzeczy sobie bliskie. Każdy wtajemniczony, jak pisze Hoeffer w swojej Historji Chemji, obowiązany był do absolutnego milczenia. Egipt, Chaldea, Medja, Assyrja i Persja znały
Zbiór kilkunastu felietonów na temat rozwoju nauki i techniki, wydany w roku 1932. Opublikowany przez powstałe z inicjatywy Melchiora Wańkowicza wydawnictwo „Rój”, w serii Biblioteczka Historyczno-Geograficzna, używającej hasła: „Nie kłamać, bawiąc. Nie nudzić, ucząc”. Autor ze swadą opisuje
Jest to satyra lekka i pełna humoru, a jednak głęboka i zatrącająca chwilami o dramat. Mamy tu opowieść o czarnoskórym cesarzu, który odziedziczył tron na wielkiej (imaginacyjnej) wyspie położonej przy wschodnim wybrzeżu Afryki. Atmosfera i historia wyspy przypominają łudząco Abisynię.
Zbiór opowiadań zawiera: - Czarna zasłona, - Msza Belzebuba, - Cztery siostry, - Rzeka, - Szkoła tańca, - Horacy Sparkins, - Senty-menty, - Nasz sąsiad, - Śmierć pijaka.
W ŚWIETLE KSIĘŻYCA. — O gdyby Filip mógł tu być dzisiaj wieczorem razem ze mną! — westchnęła młoda dziewczyna. — Rozumiem cię, Winnie, — odparła Mrs. Vanrennen. — Taka cudna noc, — dodała dziewczyna, przymykając oczy i głęboko wdychając przepojone czarownemi zapachami powietrze. — Jak zachwycałby
