"Nieśmiała, ale gościnna wojszczyna, załatwiwszy się z obowiązkami gospodyni, wyszła na ganeczek z córuchną i czekały razem gości, a gdy hetman zsiadłszy z konia, podszedł ku nim i piękną, lubo trochę napuszystą mową, począł przepraszać za najazd, pani Hanna oczy spuściwszy odparła: — Gość w dom,
Klasyka literatury. Zbiór opowiadań opublikowany w ostatnim dziesięcioleciu XIX w., autorstwa Teresy Jadwigi Papi, pisarki tworzącej na przestrzeni dwóch epok literackich: pozytywizmu i Młodej Polski.
Było to już bardzo, bardzo dawno temu; na szerokim błoniu za Krakowem bawiła się gromadka chłopców. Wprawdzie maj nie osuszył jeszcze w zupełności błot, jakie jesień i zima nagromadziły na drogach, łąkach i błoniach, lecz miejsce, na którym bawiły się dzieci, leżało na otwartej wyżynie, więc
Powieść dla młodzieży z 1899 roku. Teresa Jadwiga Papi (1843–1906), pisząca pod pseudonimami Teresa Jadwiga, Teresa Gałęzowska, była polską powieściopisarką i nowelistką. Od 1868 roku prowadziła założoną przez siebie tajną szkółkę, a następnie pensję żeńską wraz z J. Herman-Iżycką. Działała na
Do pani przełożonej o uczennicę. Lokaj wskazał jej gabinet po prawej stronie przedpokoju; weszła, usiadła na brzeżku krzesła i wzrok wlepiwszy w drzwi przyległe, nie patrzyła na nic. Czekała cierpliwie, kwadranse mijały, nikt się nie zjawiał; słyszała toczące się w przyległym pokoju rozmowy,
"Więc jestem w owej Warszawie, której tak ciekawą byłam. Przyjechałyśmy o godzinie 9-tej wieczorem i stanęłyśmy w hotelu Saskim. Całą noc spać nie mogłam, ale to wina cioci Justysi. Wcale nie żałuję, że jestem pensyonarką; pragnęłam tego i rada jestem, że rodzice spełnili moje życzenia; gdyby nie
Fragment książki: Religia w tych czasach, kiedy Słowianie urządzenia mieli patriarchalne, była pogańska – powstała ze czci przyrody. Bóstwa jej były nieliczne; wszystkie plemiona uznawały jednego boga najwyższego, któremu w ważniejszych chwilach składali ofiary, nieśli modły, wzywali pomocy; dawali
