Siedzieliśmy wszyscy w cafe Panika, rozmawiając o tym nieszczęsnym Starożytnym, który niedawno wyciągnął kopyta. Za dużo pił - stwierdził Głębszy. - I to byle co. Widziałem, jak wlał w siebie litr wody kolońskiej! Pokiwaliśmy smętnie głowami. Cichodajka zamówiła dwie kolejne butelki szampana.
Pełna uroku książeczka o tym, co Alicja odkryła po drugiej stronie kartki, świetnie oddaje ducha Topora jako pisarza i rysownika. Przenosząc przygody Alicji do Krainy Liter, autor dał wyraz swojej fascynacji grami językowymi oraz dziełem Lewisa Carrolla, któremu książka jest dedykowana. Zarówno
Uznawany za klasyka czarnego humoru, Topor wykorzystuje dualistyczną koncepcję ludzkiej natury, każąc poszukującemu seksualnej tożsamości legendarnemu kochankowi Don Juanowi odkryć w sobie kobiece ja. Jak rozpoznać i poznać w sobie to ja, które będąc mną, jest kimś innym? Kobietę w ucieleśnieniu
Wydane w miniaturowej formie linoryty wszechstronnego francuskiego artysty, które powstały w latach 1975-1986.
Pewien mężczyzna w średnim wieku przyjeżdza do obcego miasta. Z powodu nieporozumienia (czy też braku silnej woli) kupuje za małe buty. Buty ocierają jego stopy. Na jednej ze stóp tworzy się rana. Mężczyzna gorączkuje, majaczy. I odkrywa, że to nie jest ot, taka zwykła rana. To jego dawna ukochana,
Czarne krowy to ostatnia książka Rolanda Topora, którą napisał krótko przed śmiercią. W tym nieopublikowanym dotąd zbiorze trzydziestu trzech opowiadań znaleźć można wszystkie tematy, które prześladowały autora: wyalienowanie w świecie rzeczy i pieniądza, potworność i starzenie się, lęk przed
To tylko kilka z czterdziestu trzech opowiadań składających się na tomik "Cztery róże dla Lucienne". Zbiorek ten trudno opisać, ze względu na różnorodność opowiadań i trudności w ich sklasyfikowaniu. Najkrótsze opowiadania ("Na podbój człowieka", "Zagadki historyczne") zawierają tylko jedno
Zabawna i wzruszająca książeczka oparta na genialnie prostym pomyśle. Każdemu z nas zdarzyło się zachwycić dziecięcą twórczością, ale Roland Topor zrobił z tego zachwytu użytek. Kiedy odkrył u swego syna talent, przeprowadził z pięcioletnim artystą poważny wywiad. Ten właśnie wywiad otwiera galerię
Pan Laurent - Czy mogę prosić panią o przysługę, pani Fleury? Zechciałaby pani tłuc dziecko przez jakiś kwadransik? Muszę pójść na pocztę. Pani Fleury - Bardzo chętnie, panie Laurent... Ale czy będę umiała? Pan Laurent - Co znowu, przecież potrafi pani uderzać w klawisze maszyny do pisania? Z
