Pisma sokratyczne Ksenofonta, jednego z najwybitniejszych historyków starożytności, to wraz z wczesnymi dialogami Platona i Chmurami Arystofanesa najważniejsze źródła do badań nad historycznym Sokratesem. Nowe tłumaczenie pierwszego z nich – Ksenofontowej Obrony Sokratesa – zostało przygotowane
Akcja książki "rodzina Lubawinów" toczy się na Syberii w 1922 roku. Władza radziecka zaczyna dopiero docierać do odległego, zagubionego wśród tajgi kraju, by przeobrazić i zmienić tamtejsze odwieczne prawa i obowiązki. Bohaterem książki Szukszyna jest bogaty, zasiedziały chłopski ród. Ludzie to
Aleksander Fredro to jeden z najwybitniejszych polskich komediopisarzy, poeta, autor pamiętników, a także znakomity obserwator, niezrównany mistrz ciętej riposty, stworzył szereg postaci oraz sytuacji, z których od dziesięcioleci uczymy się Polski i Polaków. Zawartość: Wielki człowiek do małych
Powieść z lat 40 Williego Bredela, pioniera socrealizmu niemieckiego w literaturze. Książka jest początkiem trylogii o nazwie "Verwandte und Bekannte" (pol. Krewni i znajomi)
Historyjka opowiedziana w „Mistyfikacji” zdarzyła się naprawdę i jej liczne echa znajdujemy w korespondencji Diderota. [...] Książę Galicyn, ambasador rosyjski w Paryżu, miał przyjaciółkę pannę Dornet, nazywaną Piękną Damą, której lekkomyślnie ofiarował swoje portrety. Potem książę ożenił się z
Groteskowa, z lekka skandalizująca, choć nie pozbawiona podtekstów filozoficznych opowieść o tym, jak wykładowca literatury na uniwersytecie stanu Nowy Jork zmienił się w kobiecą pierś. Na podstawie opinii Państwowego Instytutu Wydawniczego
Prus znów pokazuje się ze swej oryginalnej strony, oryginalnej jak na Pozytywizm. Opisuje polską wieś końca XIX wieku oczami dziecka. Jak się ono rozwija, jak odbiera rzeczywistość i jak ono ze swego wózeczka wpływa na losy wsi, przede wszystkim na stosunki między rodzinami. Nowela jest pełna
" Mimo zamordowania żony Termeer nie jest postacią odrażającą, wręcz przeciwnie, budzi nawet zrozumienie. Wnikliwa autoanaliza każe mu nawet przypuszczać, że nie jest wyjątkiem w społeczeństwie. [...] Emants zastosował w swej powieści dwie strategie psychologiczne, które w sposób obiektywny niejako
