Maria z Czetwertyńskich Adamowa hr. Tarnowska jako żona dyplomaty towarzyszyła mężowi w podróżach zagranicznych i spotkaniach z władcami państw i osobistościami świata polityki początków XX wieku, a jakiś czas później jako polska negocjatorka uczestniczyła w rozmowach kapitulacyjnych Powstania
Lata PRL-u nie były łaskawe dla twórców filmowych. Reżyserzy, niczym członkowie sekcji gimnastycznej, musieli nauczyć się wielu akrobatycznych figur, by uniknąć starcia z władzą. Jednocześnie to właśnie w tych trudnych czasach powstały największe polskie dzieła fabularne i dokumentalne, rodzime
Rok 1755. Tego roku na świat przyszła trójka dzieci, których przeznaczeniem było po latach spotkać się w siedzibie królów francuskich, w Wersalu. W Austrii narodziła się córka cesarzowej Marii Teresy – Maria Antonina. W Szwecji – potomek starego rodu szlacheckiego – Hans Axel von Fersen. We Francji
Koniec wojny. Nowy świat, nowe otwarcie. Siedem dzienników ludzi wkraczających właśnie w życie – osób z różnych środowisk, o rsóżnych aspiracjach i wrażliwościach. W zestawieniu teksty tworzą dopełniający się, „zatrzymany w kadrze” obraz tamtych lat – wyjątkowy, bo widziany oczami wyłącznie młodych
Świat Według Reportera jest serią książek z zapisem podróży znanego dziennikarza, prowadzącego i reportera Wiadomości TVP1– Piotra Kraśko. Czy Francja wciąż jest imperium, jak chcą wierzyć Francuzi? Co croissanty mają wspólnego ze zwycięstwem naszej husarii w odsieczy wiedeńskiej? Czy gwiazdki
ZAWARTOŚĆ 1. Edgar Allan Poe: Przedwczesny pogrzeb (The Premature Burial); przeł. Aldona Szpakowska 2. Charles Dickens: Opowieść niesamowita (Mrs Lirriper's Legacy — Another Past Lodger Relates His Own Ghost Story); przeł. Anna Przedpełska-Trzeciakowska 3. Władimir Odojewski: Bajka o martwym
Powieść "Pożegnanie domu" jest drugą częścią planowanej trylogii (część pierwsza to "Skarby"), która nie została dokończona z powodu śmierci pisarki w 1931 r. Książkę tę Maria Dąbrowska nazwała "klejnotem literatury".
W 1973 roku Maria Janion, uznała, że jedno z najważniejszych pytań ówczesnej epoki brzmiało: „jak uprawiać humanistykę w drugiej połowie wieku XX”. Po 40 latach Michał Paweł Markowski powraca do tego pytania, zastanawiając się nad sytuacją uniwersytetu i humanistyki we epoce post-liberalnej. Główny
