Głupiec w przeszłości zwany Czerwonookim Upiorem...Kim jest białowłosa dziewczynka, spotkana przez niego w czeluściach otchłani? Skrzętnie skrywa w piersi odrobinę nadziei, jakby była grzechem... W tym tomie specjalny dodatek! Historia, która dała początek tej mandze.
Alice była świadkiem tragedii, która wydarzyła się sto lat wcześniej. Coś sprawiło, że zdecydowała się, wymazać wszystkie swoje wspomnienia. Zupełnie jakby był to jedyny sposób, by ocalić samą siebie.
Musiało upłynąć wiele, wiele lat, by wreszcie udało się odnaleźć odpowiedź na to, jak ocalić świat. Proste rozwiązanie, które wydaje się jednocześnie okrutne i przyjazne. Wybija właśnie ostatnie godzina opowieści nakręcanej przez tryby przeznaczenia. Zupełnie jakby to była tylko śmieszna baśń…
Szerząca się klątwa, na skutek której krwiopijcy nie kontrolują swoich żądzy… głęboko skrywane wspomnienia utraconych dni… nad maskaradą spiskujących wampirów wschodzi właśnie błękitny księżyc.
Choć nastał już kres balu maskowego, muzyka nie cichnie. W katakumbach rozbrzmiewa melodia spisku. Scena powraca do Paryża, a podnosząca się kurtyna odsłania konflikt… Lecz na kogo jest to polowanie – człowieka czy wampira?
Jednostka antywampirza, „Chasseur”. Niepokojący nosiciel klątwy utkany z cienia”. Vanitas i Noe idą na spotkanie zagrożenia czającego się w podziemnych lochach. W jakim celu walczą i kogo chcą uratować? – Oprzyj się o moje plecy. Nawet jeśli przeznaczenie nakazuje, by te kły kiedyś zadały nam
"Chcę móc znów spotkać się z Lacie!" Gdy żarliwe pragnienie jednego człowieka przekroczy granicę czasu i ujawni się przeszłość skryta głęboko w czeluściach wspomnień, rzeczywistość zacznie się wypaczać. Zupełnie jakby to życzenie było mrokiem, który wszystko pochłania...
Poszukując światełka w mroku, nasi bohaterowie udają się do dawnej stolicy, Sablier. Odnajdą tam prawdę, czy nieskończony smutek? Zupełnie jakby ścigali niedostrzegalną przyszłość ...
Tych drzwi nie wolno otwierać, gdyż za nimi czeka jedynie nieszczęście... Głębokie pragnienie, by ocalić brata, przez które sto lat temu w Sablier zostały uchylone zakazane drzwi... Życzenie, powoli wyniszczające naiwną duszę, niczym słodka trucizna...
Oskar podarowuje wszystkim chwilę wytchnienia od dni wypełnionych poszukiwaniami kryształów pieczętujących. Sielski czas dokumentuje fotografia, jednak płonne są nadzieje, by ten moment mógł trwać wiecznie...
