Poezja symbolistów rozgrywa się nie tylko w słowach i między słowami, usiłuje objąć universum, chce być transcedentna, chce wyrażać nie tylko wrażenia, uczucia, myśli twórcy, ale sama tworzyć nowy, niezależny świat, rządzony prawami wyobraźni poety (...) ewokować, grać aluzjami, nie odpowiadać,
Nieszczęście By tak ciężki unieść głaz Syzyfowe trza mieć siły; Choć mi trudów pot jest miły - Sztuka długa - krótki czas. W dal od sławnych mogił, w dal Idzie - w pusty szlak cmentarny Serce me jak bęben gwarny - Grzmiąc ponurych marszów żal. Skarb niejeden pogrzebany Śpi w ciemności zapomnianej
Człowiek i morze Człowieku wolny! Zawsze kochać będziesz morze. Morze jest twym zwierciadłem. Ujrzysz w nim twą duszę, W nieskończonych fal piennych mgle i zawierusze, A myśl twa niemniej gorzkiej ma głębi bezdroże. Lubisz grążyć się w własnych obrazów odbicia: Pieszczą je twoje oczy, ramiona - a
Uzależniony od eteru i opium poeta, co w końcu doprowadziło go do choroby i śmierci napisał Sztuczne raje (1860), w których jako jeden z pierwszych odważnie podjął temat wpływu narkotyków i używek na człowieka. Pisze: I oto ten oczywisty pan i władca widzialnego świata (mówię o człowieku),
Don Juan w piekle Kiedy Don Juan zstąpił ku brzegom pustkowi Kocytu - i obola spłacił Charonowi, Jakiś żebrak z źrenicą dumną i wyniosłą Ramieniem swoim chciwym chwycił każde wiosło. Pokazując otwarte suknie, nagie łona, Pod czarnym się błękitem wiły niewiast grona I, niby stado owiec, danych na
Ten utwór nie jest objęty majątkowym prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te
Jak bym cię kochał, Nocy! bez twych gwiazd miliona, Bo ich światło to mowa stokroć powtórzona! A próżni, mroku szuka moja dusza smutna!Lecz, niestety, ciemności nawet są jak płótna, Gdzie tysiączne postacie odtwarza me oko Osób znikłych, lecz tkwiących w pamięci głęboko.Charles Baudelaire (1821 -
Najbardziej znane dzieło Charles’a Baudelaire’a, wydane w 1857 r. Kwiaty Zła operujące odważną erotyką, brzydotą oraz obrazami pełnymi śmierci i zła, wywołały skandal i proces sądowy, w wyniku którego poeta i wydawca zostali ukarani grzywną za niemoralność, a sześć wierszy usunięto. W tym
Lubię tych nagich epok bawić się wspomnieniem... Lubię tych nagich epok bawić się wspomnieniem, Których posągi Febus złocił swym promieniem. Wówczas mąż i niewiasta, w pełnym sił rozwoju, Pili rozkosz bez kłamstwa i bez niepokoju, A niebo, podniecając ich mlecz pacierzowy, Wzmacniało tylko zdrowie
Heautontimoroumenos Bez nienawiści i bezgniewny, Jak rzeźnik będę niósł ci razy, Jak Mojżesz, gdy bił w skalne głazy! Aż łez cierpienia zdrój ulewny, Aby orzeźwić mą pustynię, Spod powiek twoich się wyleje. Żądza ma gnana przez nadzieję, Na słonych twoich łzach popłynie, Jak chyża łódź po morskim
