W swoim nowym tomie Dycki nie odchodzi od stworzonej przez siebie konwencji, bo i cały czas pisze jeden, niekończący się, wiersz. "Bezzasadność" pewnych powracających fraz tłumaczy, jak to się dzieje, że Tkaczyszyn, cały czas robiąc to samo i w taki sam sposób, uwodzi, niepokoi i ekscytuje.
Tom zbudowany jest, właściwie dosłownie, z wierszy i snów. Wątki autobiograficzne przeplatają się z podejrzliwością wobec rzeczywistości – tej otaczającej oraz tej kreowanej przez media. Oniryczną logiką kierują się niemal wszyscy, jakże liczni, bohaterowie Zmartwychwstania ptaszka. Charakter
Powieść, która uruchamia zmysły i wytrąca czytelnika z codziennej rutyny. Kieruje uwagę na detale otaczającej rzeczywistości i relacje międzyludzkie, na drobiazgi, które na co dzień wydają się niezauważalne i nieistotne. Inspiruje, by zatrzymać się choć na moment w powszednim zabieganiu,
W wierszach z tomu „Puste noce” do głosu dochodzi dobitniej niż do tej pory doświadczenie żałoby, pożegnań i rozstań; daje o sobie znać traumatyzująca obecność odziedziczonej pamięci o wojnie, odzywają się głosy ze składnicy dawnych i współczesnych mitów, klisz i fantazmatów. Tłem wielu tych
Preparaty"to zapis fragmentów życia, "czas w probówkach i owady w bursztynie", które można poddać laboratoryjnej analizie. Pełno w tym tomie wszelkiej maści płynów, mechanizmów, drgań, struktur, naprężeń, "absorpcji i destylacji", które w szczegółowy sposób zostały użyte do opisu codziennej,
Oto ekran kontrolny - co ty na to, widzu? Czy wyłączysz teraz telewizor, ryzykując zetknięcie ze złowrogą ciszą, czy może spróbujesz wykorzystać tę chwilę, by dostroić obraz i spojrzeć w głąb rzeczywistości? Jacek Dehnel próbuje pokazać szanse i zagrożenia, jakie stają przed współczesnym
Najnowszy tomik poezji Dariusza Sośnickiego stawia czytelnika przed niewygodnym pytaniem: jaki jest sens naszej egzystencji. Jaki jest nasz dzisiejszy świat, świat miasta, jednakowych blokowisk, monochromatycznych mieszkań, w których jak bumerang wraca drażniąca świadomość "sawanny parapetów".
Opowiadania Lajosa Grendela przybierają formę rejestru różnych aspektów rzeczywistości. Do realistycznego opisu autor często wplata elementy surrealistyczne, posługując się jednakże językiem prostym, niewyszukanym. Bohaterowie zazwyczaj znajdują się w prozaicznej, zdawałoby się, sytuacji, która
Reżyser Jan Švankmajer swój zestaw przykazań dla filmowców kończy tak: "Istnieje jednak pewna reguła, której przekroczenie, a tym bardziej ominięcie, pogrąży każdego twórcę: Nigdy nie pozwól swojej sztuce służyć czemukolwiek innemu aniżeli wolności". Darek Foks w "Historii kina polskiego" usuwa z
Znikanie uwzględnia mniej znane utwory prezentowane w ramach serii „44. Poezja polska od nowa” w przemyślanym, osobistym wyborze Jacka Gutorowa, który przedstawia Poetę na granicy milczenia, gdy odkłada pióro, gdy porzuca poetycką mowę.
