Zaokrąglić kanty - Konrad Puć
Tom poezji surowej, tragikomicznie kwitującej otaczający świat i drążące go relacje międzyludzkie. Z oparów absurdu i czarnego humoru wyłaniają się podstawowe życiowe prawdy bliskie każdemu z Nas.
Oniegin był Ruskiem - Irena
W pozornie lekkim tonie prezentuje pełne humoru opowieści o radościach i kłopotach życia w systemie komunistycznym. Widzimy Pragę w czasach minionego ustroju. Na świat tamtych lat patrzymy oczami siedemnastoletniej Heleny Souckovej, ktora opisuje o cenia wydarzenia rozgrywajace się wokół niej oraz
Zaślubiny. Lato - Albert Camus
Te szkice nazywa wydawca esejami, ale właściwie z braku lepszego nazwania. Silny tu - zwłaszcza w Noces - element poetycki i opisowy. (...) Pojawiają się tematy natury, absurdu, solarnej tragiczności, trwa - głęboko ukryte - pokrewieństwo z antykiem. (z recenzji Jana Błońskiego)
Fiasko - Imre Kertész
Węgry, era breżniewowska: stary pisarz mozolnie przygotowuje sie do napisania drugiej w życiu powieści, która nosić będzie tytuł Fiasko. Wszędzie i nigdzie w Europie Środkowej, era stalinowska: młody bohater Fiaska, błąkajac się po świecie absurdu, dojrzewa wewnętrznie do napisania swojej pierwszej
Havel. Utwory Sceniczne -
Václav Havel, którego polityka wciągnęła w swoje sidła i nie chciała wypuścić aż do śmierci, zawsze był przede wszystkim człowiekiem teatru. Na całym świecie jest ceniony z powodu swoich dramatów pisanych w duchu teatru absurdu. Tym dziwniejsze, że Havel jako dramatopisarz jest w Polsce wciąż słabo
Pasujesz tu najlepiej -
Czy pływaczka musi naprawdę pływać? Kto z nas nie boi się tajemniczej postaci zakradającej się w nocy po schodach? Jak zwabić ukochaną osobę, kiedy nie mamy odwagi opowiedzieć jej o naszych potrzebach? Czy uda nam się spokojnie usiąść przy jednym stole z kimś, kogo traktowaliśmy jak własne dziecko,
Czekając na Godota. Końcówka
Wybór dwóch najsłynniejszych sztuk mistrza absurdu w przekładzie wybitnego znawcy i pasjonata twórczości Becketta - Antoniego Libery.
Rozwidlenie - Igor Frender
Opowieść przedstawia kilka dni z życia niewielkiego miasteczka. Trochę romans, trochę kryminał podparty absurdalnym humorem. Połączeniu dwóch światów absurdu i umownej normalności. Dysonans życia ujęty w groteskowym rytmie.
Duszyczka - Tadeusz Różewicz
Duszyczka - przejmujący poemat prozą z roku 1977 - to jeden z najważniejszych utworów nie tylko Tadeusza Różewicza (laureata Nagrody Nike 2000), ale i całej powojennej polskiej literatury. Świadomość współczesnego człowieka, rozdartego pomiędzy pamięcią utraconych wartości tradycyjnej kultury,
Bóg we własnej osobie -
Jakiś człowieczek cierpliwie stoi w kolejce. Gdy zostaje poproszony o podanie nazwiska, przedstawia się jako „Bóg”. Nie jest nigdzie zameldowany, nie ma żadnych dokumentów ani numeru identyfikującego. Jego nagłe pojawienie się rozpętuje wielką medialną burzę… Wkrótce rozpoczyna się proces, w którym
