Václav Havel, którego polityka wciągnęła w swoje sidła i nie chciała wypuścić aż do śmierci, zawsze był przede wszystkim człowiekiem teatru. Na całym świecie jest ceniony z powodu swoich dramatów pisanych w duchu teatru absurdu. Tym dziwniejsze, że Havel jako dramatopisarz jest w Polsce wciąż słabo rozpoznany.
Václav Havel o swoich sztukach, o Hrabalu i innych czeskich pisarzach, o języku totalitaryzmu i ogłupiającej człowieka propagandzie, o czeskim teatrze, który przyczynił się do wybuchu czeskiej nowej fali filmowej. Pisane na przestrzeni pół wieku – nieznane w większości w Polsce – artykuły, eseje,
Jeśli ma istnieć choćby mała nadzieja na sukces, to przyzwoitość, rozum, szczerość, odpowiedzialność, kulturę i tolerancję można propagować tylko w jeden sposób – przyzwoicie, rozumnie, szczerze, odpowiedzialnie, kulturalnie i tolerancyjnie. Václav Havel, Letnie rozmyślania Letnie rozmyślania
"Droga Olgo, już od wielu lat, zawsze gdy zastanawiam się nad odpowiedzialnością albo rozmawiam z kimś o niej, przychodzi mi na myśl pewien trywialny przykład; wsiadam w nocy do tylnego wagonu tramwaju, żeby przejechać jeden przystanek, w wagonie nie ma nikogo, nawet konduktora, dlatego, że za
