Urodziłem się 11 września 1932 roku w Wenecji. Ojciec mój był dżokejem, matka damą pikową. We Włoszech występowałem jako hr. Ciano, w Paryżu pod pseudonimem: Józefina Backer. Do Polski przybyłem z falą poszukiwaczy złota. Głodowałem. Była jesień. Zamiast serca miałem żółty liść klonowy. Ojca
Czy istnieje czeska książka, którą Czesi wolą od "Szwejka"? Nie, powiecie. A jednak! Istnieje i po 60 latach powraca w nowym polskim przekładzie! Powieść Zdeňka Jirotki od 1942 niezmiennie bawi kolejne pokolenia czeskich czytelników. Autor wydał ją jako swój debiut i właściwie do końca
Spis treści: - pierwsze wykroczenia (przed kurtynę; - Winy przedawnione; - Przestępstwa sentymentalne; - Nieuzasadnione pretensje; - Szarganie świętości; - Skandale międzynarodowe; - Drobne przewinienia.
"Na konto listonoszy" to nawiązująca w pewnym stopniu do tradycji powieści łotrzykowskiej, pełna ironii i humoru satyryczna opowieść o trzech dolnobawarskich wiejskich listonoszach, niepowtarzalnych oryginałach, z których każdy ulega innej słabości: jeden jest alkoholikiem, drugi
Zbiór krótkich opowiadań satyrycznych z pointą.
Niezwykle ucieszna rozprawa nietuzinkowego naukowca, którego można uznać za prekursora wszelkich poczynań z zakresu tak popularnego dziś pojęcia wirtualnej rzeczywistości. Autor, korzystając ze swej otchłannej doprawdy erudycji, prezentuje nam niemal nieznaną dziedzinę wiedzy - imagineskopię,
Pinokio napada na bank. W wiosce Smerfów narasta konflikt związany z wyścigiem o rękę Smerfetki, kryzys gospodarczy zmusza ekipę krasnoludków do pracy na kontrakcie w Kolumbii, a między Bolkiem i Lolkiem dochodzi do rękoczynów... W tym zbiorze bajek tylko dla dorosłych wszystko jest możliwe!
ADAM W RAJU: Samotny był Adam w Raju, Sam dzień mitrężył calutki. Nie miał kompanów do piwa, Ani z kim napić się wódki. Nie mógł wyskoczyć na dziwki, (Wówczas ich jeszcze nie było), A spanie wyłącznie z Ewą Każdemu by się znudziło. Istniała wszakże zaleta, Która się z tego wyłuszcza, Wyłącznie
Śnił mi się bicz wielki, może nie bicz, ale grom, który w ręku trzymałem. Za każdym zamachem huk się rozlegał, źli ludzie głowy chowali w ramiona - a na półce obok łóżka przybywała nowa książka. (...) Nie lubię, kiedy satyra przychodzi do mnie nocą. Ale cieszy mnie, że chociaż ręce mam na jawie.
