Nie mogę narzekać - to wybór prozy, w której ujawniają się najlepsze, uniwersalne cechy pisarstwa Janusza Głowackiego: zmysł obserwacji, słuch językowy, ironiczno-groteskowy dar narracji - to wszystko, co złożyło się na niewątpliwie najbardziej błyskotliwy literacki debiut lat 60. Jego twórczość od
"Tę książkę powinna była napisać moja mama. To jej zawdzięczam opowieść o pradziadku, który woził bryczką panią dziedziczkę gdzieś pod Sochaczewem (i tak naprawdę nie był moim pradziadkiem). Historię Andzi, która z pomocą żydowskiego szynkarza uciekła za ukochanym do Ameryki. I jej trzech sióstr,
Gdyby fachowiec taki jak ja spisał Księgę Rodzaju, to Adam, Ewa, Kain i Abel nikogo by nie obchodzili. Najważniejszy byłby wąż. Dekalog pisarski według Kresa. Spisany z humorem i bez pseudonaukowego zadęcia. Pełen dygresji do otaczającej rzeczywistości. Kres bezpardonowo ocenia początkujących
Felietony Boya publikowane w prasie, a dotyczące spraw wszelkich, związanych jednakowoż z literaturą.
Felietony poetyckie stanowią ciąg dalszy wydanych w roku 1975 Notatek o poezji i krytyce, składają się zaś - w głównym swym zrębie - z tekstów drukowanych w „Twórczości" pod stałym, takim właśnie: Felieton poetycki, tytułem.
Zapis rozmowy, ukazującej prywatne i zawodowe życie Jana Kobuszewskiego, powstawał w miejscu szczególnie bliskim wszystkim Polakom - na Jasnej Górze. A okazja była po temu wyjątkowa! Jan Kobuszewski przybył do Jasnogórskiej Matki, by złożyć dziękczynienie za przeszło 50 lat pracy scenicznej, za
Felietony teatralne, zamieszczone w "Wiadomościach literackich" w latach 1924- 1939.
Kolejny zbiór felietonów Umberto Eco pisywanych dla L`Espresso jest głosem w dyskusji o problemach dotkliwie nękających teraźniejszość a jednocześnie uniwersalnych. Sprowadzając ważkie dylematy do groteskowo dosłownej ilustracji, sprawia Eco, że nieoczekiwanie nabierają one zaskakująco odmiennego,
