Tak jestem smętny... Tak jestem smętny, jak kurhan na stepie - a tak samotny, jak wicher na morzu - a tak zbłąkany, jak liść na bezdrożu - a tak zwinięty, jak połoz w czerepie. Straszą mnie widma i tajemne zbrodnie, śpiewają rajów skrzydlate Ahury - gdybym rozedrzeć mógł na sercu chmury,
Wybór poezji Angelosa Sikelianosa (1884-1951), jednego z najważniejszych XX-wiecznych poetów nowogreckich, twórcy idei delfickiej i przyjaciela Nikosa Kazantzakisa.
Naraz – wiersze krótkie jak oddechy, oszczędne, minimalistyczne. Niewiele słów potrzeba autorce, by naszkicować nastrój, sytuację i wciągnąć czytelnika w intymność tej poezji, a zarazem pytać o sprawy ważne: samotność, miłość, życie. Utwory są niezwykle sugestywne, mocne i jednocześnie
Zbiór wierszy i poematów podzielony na 10 części. każda część nosi francuskojęzyczny tytuł i jest opatrzona datą. W sumie tomik zawiera 90 utworów. (Słowo wstępne Zbigniew Bieńkowski)
Spory ten tom nazywa się skromnie „Wiersze wybrane”, ale na dobry ład mógłby się nazywać „Wiersze prawie wszystkie”. Bo od debiutu w 1969 po garść wierszy najnowszych jest tam w zasadzie cała poezja pisana przez Krynickiego w ciągu czterdziestu lat. Co dziś przede wszystkim zadziwia podczas
Bajki, zebrane w tym tomie, ukazują Leonarda da Vinci wybitnego malarza, rzeźbiarza, architekta, badacza, myśliciela w zupełnie nieoczekiwanej roli. Ten tytaniczny twórca epoki renesansu jawi nam się jako wytworny liryk, wrażliwy obserwator z dystansem patrzący na przemijanie, wady i ścierające się
W "Pół" Marcina Sendeckiego mówi się o życiu, śmierci i innych przygodach, nucąc piosenki Adama Astona. Z niemym przerażeniem wsłuchują się w nie Saint-Just i Słowacki, a "splendor łechce chochole sylaby". Kolejna niezrozumiała książka najbardziej niezrozumiałego ze współczesnych autorów. "Po
Wiesz, Panie, iżem zbiegał świat szeroki... Wiesz, Panie, iżem zbiegał świat szeroki Szukając jednej prawdy człowiekowi, Śród tęcz chodziłem skalnych - przez obłoki, I rzekłem: «Wola ich nie zastanowi, Człowiek nie wyrwie piorunu z chmurzycy, Lecących niby stadami srebrnemi Gwiazd nie
