Po mrożących krew w żyłach przygodach na makiecie elektrycznej kolejki, Lichotek Stubbs jest chyba najszczęśliwszym dzieckiem na świecie. Wiedzie mu się wprost znakomicie! Odkąd odzyskał rodziców, wspólnie – jak najlepiej i jak się da najfajniej – nadrabiają stracony czas. Obchodzą nie odbyte
Ludzkie niemowlę przygarnięte i wychowane przez wilcze stado - legendarnego założyciela Rzymu, Romulusa, również wykarmiła wilczyca. Czy bohater tej książki wyrośnie na wrogiego ludziom drapieżnika? Czy swoista obyczajowość świata zwierzęcego, ukazana w serii arcyzabawnych epizodów powieściowych na
Zapiski żołnierza to zbiór autentycznych notatek z czasów pierwszej wojny światowej, które Renefer, malarz i rysownik, napisał dla swojej ośmioletniej córki. Ich wyjątkowość polega nie tylko na istotnej wartości historycznej i literackiej opisu życia codziennego uczestników walk, lecz przede
Woroszylski był jedną z najważniejszych postaci pośród tzw. pryszczatych - młodych literatów wyznających doktrynę socrealizmu. W 1950 otrzymał nawet Nagrodę Państwową za "Poemat o generale Świerczewskim". Najgłośniejsza jego publikacja z tego okresu to jednak "Wiosna sześciolatki" (1951) - biuletyn
Opowiadanie Bolesława Prusa pod tytułem „ Cienie” początkowo wydaje się krótkim opisem zdarzenia, które mogło dotknąć wielu zwyczajnych ludzi. Pozorna błahość tego utworu sprawia jednak, że tekst i jego paraboliczny wymiar wzbudzają skrajne uczucia- zaskoczenie, niedowierzanie, a wreszcie i
Klasyczna powieść o siostrzeństwie, balecie i poszukiwaniu własnej drogi – pierwsze polskie wydanie z oryginalnymi ilustracjami! Londyn, lata 30. XX wieku. Pewnego dnia profesor Brown, ekscentryczny kolekcjoner skamielin, przywozi z podróży niemowlę cudem ocalałe z katastrofy morskiej i oddaje je
Dwie siostry: starsza i młodsza. Wśród nich on jeden: Luki – brat. I jak wiele w ich życiu dziwnych przypadków, zabawnych zdarzeń! Jak wiele historyjek, które szybko się zaczynają i jeszcze szybciej kończą. Zresztą wszystko wokół dzieje się szybko, wszyscy się do czegoś spieszą... Z wyjątkiem
Wyobraźcie sobie piękny zielony las, w środku zaciszne malutkie osiedle, a nad głową przelatujące co chwilę stalowe ptaki. Tam, w tym małym azylu jesteśmy my dzieci z Zielonego Garnizonu. Z kluczem na szyi czekamy na powrót naszych zapracowanych rodziców, na tatę, który w końcu wróci z poligonu.
I pracuję pod niebem tak niskim — więc się schylać? — nad głębią? — nad pracą? — A gdy wrócę — aby porównać ciche traczostwo nad brzozą z tonem twojej miłości, ukrytą w kieszeni korę białą na stół położę.
