Z okładki: Boris Vian - prowokator, liryk, humorysta - jest autorem od wielu lat znanym polskiemu czytelnikowi. Dopiero ostatnio jednak doczekaliśmy się wydania większości prozatorskich dzieł francuskiego pisarza. "Klecha w kąpieli", zbiór opowiadań w większości nie publikowanych za życia autora,
Paryż 1968 rok. Czasy zamieszek studenckich i strajku powszechnego. Bohater powieści, to polski emigrant, osiadły we Francji. Opowiada o swym burzliwym życiu przygodnie spotkanemu człowiekowi.
Niezwykła baśń filozoficzna autorki włoskich bestsellerów Mała Tygrysica nie jest podobna do innych tygrysów zamieszkujących Tajgę. Nie potrafi bezkrytycznie przyjąć praw rządzących światem zwierząt, zadaje pytania o sens życia, wolność i przeznaczenie. Pragnie odnaleźć własną drogę –
Obsesyjna, niemal transowa powieść, której nie sposób streścić, tak jak nie sposób ustalić, co tak naprawdę wydarzyło się w życiu głównego bohatera ani kim on właściwie jest. Podejrzany o popełnienie kilku różnych przestępstw i osadzony w areszcie Jalo dostaje od strażników pióro i plik kartek, na
Tom zawiera: 1. Newski Prospekt (tłum. Jerzy Wyszomirski) 2. Nos (tłum. Julian Tuwim) 3. Portret (tłum. Jerzy Brzęczkowski) 4. Szynel (tłum. Jerzy Wyszomirski) 5. Powóz (tłum. Jerzy Wyszomirski) 6. Pamiętnik szaleńca ( tłum. Jerzy Wyszomirski) 7. Rzym (tłum. Jerzy Brzęczkowski)
Trzeci tom bestsellerowej trylogii. Lekkie pióro autorki, barwne, charyzmatyczne i odważne bohaterki sprawiają, że lektura książki będzie z pewnością doskonałą rozrywką. Kobiety zmierzają naprzód wielkimi krokami. Nie sposób zgadnąć, co się wydarzy. Wstrzymujemy oddech, trzymamy kciuki. Viva
Ellen Elg - młoda lekarka jest na urlopie po urodzeniu drugiego dziecka. Kiedy jednak otrzymuje propozycję popłynięcia na dwa tygodnie do Polski statkiem „Aurora”, nie może odmówić. Na pokładzie jednostki znajdują się członkinie holenderskiej organizacji kobiecej, przeprowadzającej aborcje na
"Latem Ari była jak ptak: śpiewała, śmiała się, biegała, skakała po ogrodzie i pokojach, gdy jej matka nie pozwoliła odejść poza obręb parkanu. Gdy zaś to pozwolenie uzyskała, znikała rano, a wracała wieczorem, rzucała się na szyję swojej matce, bratu, siostrze, nawet ojcu, mokra od rosy, pachnąca
Bruno Stressmeyer nie lubi ludzi, psów, miasta, w którym mieszka, i władz, które nim rządzą. Nie lubi być zdrowy, choć o zdrowie skrupulatnie dba. Nie musi i nie chce pracować. O nikogo nie musi i nie chce się troszczyć. Nie cierpi swojego brata, cierpi jednak z powodu jego kontrowersyjnej decyzji.
