W zbiorze "Głośne historie" Lidia Amejko daje się poznać jako wytrawna prozatorka. Serwuje piorunującą mieszankę stylów Hrabala, Borgesa, Kafki i Babla. W sumie szesnaście brawurowo opowiedzianych historii o głosach, duszach, miejscach i śmieciach.
Dom dzienny, dom nocny jest najambitniejszym projektem prozatorskim Olgi Tokarczuk. Ta pełna melancholijnego smutku (a miejscami i okrucieństwa) książka oferuje nam w finale wspaniały, optymistyczny koncept. Otwiera nas na poznanie życia, doświadczanie naszego istnienia w jego wielowymiarowej
"Od dawna chciałem opisać piekło" Ismail Kadare. W sercu bałkańskiego Imperium wznosi się złowieszczy Pałac Snów, siedziba tajnej policji. W labiryntach pomieszczeń, w nieskończonej liczbie pokoi, na półkach, które wypełniają każdy skrawek wolnej przestrzeni, znajdują się archiwa snów. Analiza
Autor twierdzi, że lepiej niż na teatrze zna się tylko na kobietach. Wrażliwy artysta i wnikliwy badacz ludzkiej duszy wtajemnicza nas w alchemię i mistykę związków między kobietami i mężczyznami. Przemyślenia Autora mają źródło w jego szerokiej wiedzy i bogatym doświadczeniu życiowym.
Szalona jest jedną z najwybitniejszych dzieł stworzonych przez Kraszewskiego. Tytułowa bohaterka jest młodą, wyemancypowaną kobietą XIX stulecia. Szokuje krótko obciętymi włosami, studiami na uniwersytecie, inteligencją i ciętym językiem. Ponadto przyciąga mężczyzn swoją nietypową urodą. Odważnie
Akhila ma czterdzieści pięć lat. Pochodzi z tradycyjnej bramińskiej rodziny. Jest samotna. Nie ma męża, nie ma dzieci, nie posiada własnego domu. Jest tylko córką, siostrą, ciotką. Zawsze od kogoś zależna. Zawsze komuś potrzebna. Z chwilą śmierci ojca jako najstarsza z rodzeństwa staje się głową
L’art a une tendance naturelle à privilégier l’extraordinaire. A. N. L’exceptionnelle intelligence de Déodat n’avait d’égale que son extrême laideur. Trémière était incroyablement belle, mais on la disait simple d’esprit. Le destin les fit se rencontrer. Une histoire d’amour qui échappe au
Zbiór dowcipnych, inteligentnych, często również przewrotnych i ironicznych tekstów, w których oglądamy świat i siebie samych z zaskakującej perspektywy noworodka, ważki z innej planety, a nawet plemnika. Królowa Gertruda, matka Hamleta, mówi synowi bez ogródek, co myśli o nim i o jego zabitym
