Dzieło Julesa Verne'a nigdy nie dawało się zaszufladkować. Czy widział on swoich adresatów w młodzieży, czy w dorosłych? Czy szczery był jego optymizm i wiara w postęp do chwili, gdy gorycz przeżytych lat legła cieniem na jego późniejszych utworach? Czy przepowiedział cokolwiek z technologii
"Lubimy śpiew słowiczy dla śpiewu, ale słowik nie śpiewa, aby śpiewać. W wieczornej ciszy powietrze drży tymi czarującymi dźwiękami. Wschodzący księżyc wysunął olbrzymią, ogniem zalaną tarczę; rzekłbyś, że sioła i lasy płoną. Ruch pracy ludzkiej ustaje, jak się to zwykle mówi. A przecież to jest
Jest to powieść o niezbyt urodziwej Małgorzacie Maultasch, księżniczce Tyrolu. Autor opisuje jej dzieje na tle panoramy wydarzeń czternastego stulecia.
Monsieur Marcel Proust jest doskonałym satyrykiem. Nie stoi prawie wcale po stronie swojej książki, którą atakuje frontalnie lub niepokoi z flanki jakże nieznośnego obecnie snobizmu. Uwagi jego są sprawiedliwe i złośliwe, i daje się odczuć przyjemność, śledząc ten ostry, spadający grad słów. Z
Porównywano dzieło Beckforda - angielskiego pisarza, zafascynowanego Orientem - z jednej strony z powiastkami filozoficznymi Woltera, z drugiej z późniejszą angielską powieścią "gotycką". Gdziekolwiek by jednak szukać jego rodowodu, jedno nie ulega wątpliwości: mimo licznych literackich koneksji
Pan Wołodyjowski – trzecia z powieści tworzących Trylogię Henryka Sienkiewicza (pozostałe części to Ogniem i mieczem i Potop). Powieść była pierwotnie wydana w odcinkach w latach 1887–1888 w warszawskim dzienniku „Słowo” i, z minimalnym opóźnieniem w stosunku do „Słowa”, także w dzienniku
Valancy Striling ma ciężki los. W wieku dwudziestu dziewięciu lat ciągle mieszka z matką i ciotką, które traktują ją jak dziecko. Reszta krewnych dokucza jej z powodu staropanieństwa. Przed szarą rzeczywistością dziewczyna ucieka w świat fantazji – tam, w Błękitnym Zamku, adorują ją
Nowela jednego z ważniejszych, choć niedocenianych polskich pozytywistów. Pierwsze wydanie utworu ukazało się w 1884 roku.
„Biały karzeł" jest powieścią o „ego". Kto to jest „ja"? Jakie są granice „ego"? Dokąd sięga władza subiektywizmu? "(...) powieść psychoanalityczna została wyprowadzona — w tym jest jej walor największy — z konwencji powieści psychologicznej. Żakiewicz nie zastosował psychologicznych niuansowań,
