Bioetyka, t. 1 - Kazimierz
Nowoczesny, przystosowany do polskiej specyfiki wykład o bioetyce! Autor definiuje bioetykę jako etykę systemów opieki zdrowotnej w społeczeństwach demokratycznych. Przywołuje zarówno klasyczne przykłady dające początek bioetyce, jak i kazusy z rodzimej praktyki medycznej, co sprawia, że praca –
Wstęp do metafizyki - Henri
Henri Bergson (1859-1941) jest uważany za jednego z najwybitniejszych francuskich filozofów, jak Kartezjusz czy Comte z dawniejszych, jak Sartre czy Derrida z bardziej współczesnych. Co ciekawe - nie był Francuzem z pochodzenia, choć urodził się w Paryżu. Ojciec Bergsona był bowiem polskim chasydem
Prowincje ciemności -
"Eseje te są zapisem wędrówek w różne zakola mroku, w różne strefy próbującej osaczyć nas zewsząd ciemności. Nie po to jednak, aby się tam zagubić, aby się zatracić w swoistej „religii” bezradności i grozy. Chodzi raczej o czyhanie na ciemność - o to, aby postępując śladami wielkich mistrzów,
Porażka myślenia - Alain
Filozof i publicysta francuski, enfant terrible francuskiego życia intelektualnego. Urodził się w 1949 roku w Paryżu. Był jedynym synem polskiego Żyda więzionego w Auschwitz. Do swoich korzeni nawiązywał w książce Le Juif imaginaire (1981; Żyd z urojenia), jednak dopiero Porażka myślenia (1987;
Idee czystej fenomenologii i
Idee czystej fenomenologii to książka dająca odpowiedź na zapowiadaną we wcześniejszych pracach Husserla myśl - czym ma być nowy system filozoficzny. Praca określa nowe podstawy czystej fenomenologii, filozofii jako nauki ścisłej.
Rzeczywistości, w których
Nie pora tu i miejsce na dociekanie, jak to się stało, i jak się w ogóle stać mogło, że jeden z najciekawszych i najbardziej wszechstronnych współczesnych filozofów niemieckich - Hans Blumenberg, był dotychczas w naszym życiu intelektualnym nieobecny. Trzeba dodać - prawie, albowiem uważny
Logiczna składnia języka -
Carnap przeprowadzał krytyczną analizę filozofii tradycyjnej, a równolegle pracował i przy pomocy aparatury pojęciowej filozofii odpowiadającej standardom naukowości. Była nią zgodnie ze stanowiskiem Koła Wiedeńskiego, logika nauki, którą Carnap utożsamiał z logiczną składnią języka naukowego: teorią
Od Hegla do Nietzschego.
Wychodząc od stwierdzenia, że "Hegel i Nietzsche wyznaczają dwa przeciwległe krańce ewolucji filozofii niemieckiej XIX wieku", wybitny niemiecki historyk stawia sobie za cel przedstawienie tego, co zaszło w owym czasie w filozofii niemieckiej. Kreśli w ten sposób panoramę tych idei, których
