Nie pora tu i miejsce na dociekanie, jak to się stało, i jak się w ogóle stać mogło, że jeden z najciekawszych i najbardziej wszechstronnych współczesnych filozofów niemieckich - Hans Blumenberg, był dotychczas w naszym życiu intelektualnym nieobecny. Trzeba dodać - prawie, albowiem uważny
Carnap przeprowadzał krytyczną analizę filozofii tradycyjnej, a równolegle pracował i przy pomocy aparatury pojęciowej filozofii odpowiadającej standardom naukowości. Była nią zgodnie ze stanowiskiem Koła Wiedeńskiego, logika nauki, którą Carnap utożsamiał z logiczną składnią języka naukowego: teorią
Wychodząc od stwierdzenia, że "Hegel i Nietzsche wyznaczają dwa przeciwległe krańce ewolucji filozofii niemieckiej XIX wieku", wybitny niemiecki historyk stawia sobie za cel przedstawienie tego, co zaszło w owym czasie w filozofii niemieckiej. Kreśli w ten sposób panoramę tych idei,
Słownik języka polskiego PWN odnotowuje m.in. trzy znaczenia słowa „fenomen”: (1) rzadkie, niezwykłe zjawisko; (2) osoba wyjątkowa, niezwykle uzdolniona; (3) fakt empiryczny będący punktem wyjścia badań naukowych. W tytule nie chodzi o „fenomen” w sensie drugim, chociaż do Szkoły
Poczwórne źródło twierdzenia o podstawie dostatecznej to doktorska rozprawa młodego Schopenhauera, będąca wedle słów autora, podwaliną całego jego systemu filozoficznego. Czym jest twierdzenie o podstawie dostatecznej? Dlaczego mówimy o poczwórnym jego źródle? Dlaczego jest ono fundamentem
Książka belgijskiego logika, filozofa oraz prawnika, będąca jedynie skrótem o wiele większego dwutomowego dzieła Traité de l’argumentation. La nouvelle rhétorique, lecz skutecznie prezentująca podstawowe założenia teorii argumentacji i dialektyki. Autor ogniskuje swoją uwagę na wypowiedziach
Christian Wolff nie należy dziś do filozofów popularnych, chętnie czytanych i powszechnie docenianych. W porównaniu do sławy i siły oddziaływania, jaką miał za życia, jest myślicielem zgoła zapomnianym. Samo zapomnienie, rzecz jasna, nie stanowi racji dostatecznej wydobywania zeń różnorakich
Jest to obiektywistyczna wizja estetyki. Ayn Rand w zbiorze esejów wyjaśnia czym sztuka jest teraz i jaką powinna być. Nadaje sztuce nowe znaczenie. Zawiera to w koncepcie romantyzmu.
