Fragment książki:
CO SĄDZICIE I NASZEJ EWUNI?
Nie, nie powinnam właściwie stawiać tego pytania, tu, w tym pokoju, gdzie zapach przeszłości jeszcze jest tak świeży, tu gdzie wieki minione zdają się jeszcze ciągle żyć. Dookoła stoją ciężkie staromodne meble, na półkach grube pergaminowe foliały, w wielkim kaflowym piecu trzaskają płonące polana, na ścianach okrytych wyblakłą tapetą w grubą kostkę wiszą pożółkłe miedzioryty; z tych miefdziorytów, ze złoconych ram portretów spoglądają na nas mężczyźni i kobiety wieków minionych, spoglądają tak jakoś dziwnie, tak przenikliwie... Nie, w tym otoczeniu, wobec tych spojrzeń nie powinnosię mówić głośno o takich rzeczach! Nie powinno się budzić duchów, mącić pytaniami ciszy tej szarej godziny; nie powinno się przerywać tykania zegaru, który rzuca swoje miarowe uderzenia w tę pełną pokoju i dostojeństwa atmosferę zamarłej przeszłości.
- Autor: Helene Haluschka
- Kategoria: literatura piękna
- Język: polski
- ISBN: 000-00-0000-00-0
- Data wydania: 1938-01-01
- Liczba stron: 150
- Tłumaczenie: Zofia Starowieyska-Morstinowa
- Ocena: 0,0
- Wydawnictwo: Wydawnictwo Księży Jezuitów
