Jest to zbeletryzowana biografia Tekli Iwickiej - polskiej filantropki i opiekunki opuszczonych dzieci.
Fragment książki: Nieprzejednani wrogowie stali naprzeciw siebie. Dzieliło ich tylko masywne dębowe biurko. Proletarjusz rosły, barczysty, z twarzą o rysach grubych, na których osiadł wyraz triumfu i nienawiści, nienawiści nietylko osobistej, ale i klasowej — chłopa do magnata. Ten drugi, chłopiec
Fragment powieści: Rozdział I. Daleko, bardzo daleko od Polski, za lasami, za górami, za morzami, wśród gorących piasków pustyni Arabskiej, wesoło i niefrasobliwie pędziły żywot młode koniki o ślicznych małych łebkach, dumnych ale łagodnych oczach i nóżkach cienkich i hyżych. Ich biała szerść
Fragment powieści: Rok 1377. Cudny dzień letni, pełen słonecznych blasków, błękitu nieba i zapachu kwiatów zajaśniał nad pograniczną mieściną księstwa Austrjackiego Hamburgiem, letnią rezydencją książąt Rakuskich, gdzie od pierwszych brzasków dnia panował już ruch wielki, bo i uroczystość
