Koniec II Wojny Światowej, okupowany Paryż. Jean, ukochany narratora, literackiego alter-go Geneta, ginie w walce.
Wzorcowy przykład literatury wyklętej. "Cud Róży" zahacza o autobiografię. Czyni wartością to, co powszechnie potępiane. Gloryfikuje zbrodnię i nikczemność. Kolejna książka Geneta, którą zaczął pisać w więzieniu i którą skończył w 1946 roku. Znowu mocni, mroczni mężczyźni. Miłość do nich,
Książka zawiera dramaty: Pokojówki, Ścisły nadzór, Balkon, Murzyni, Parawany.
Dziennik złodzieja to stylizowane wspomnienie oparte na burzliwym okresie życia autora. Bohater Geneta przekracza w nich barierę społecznej "normalności", by znaleźć się po stronie marginesu i tam lokować swe namiętności. Odbywa on podróż po Europie jako złodziejaszek, homoseksualista oraz, co
