Ósmy tom dzieł Zygmunta Freuda zawiera jego pisma metapsychologiczne. Sam Freud używał terminu „metapsychologia” – utożsamianego z „psychologią nieświadomości” – na określenie teorii zajmującej się opisem struktury, funkcjonowania i przejawów aparatu psychicznego psyche nieświadomej.
Freud od czasu opublikowania pracy „»Ja« i »to«” (1923) zajmował się także psychologią świadomości – psychologią „ja” – uważał jednak, że teoretyczny aspekt psychoanalizy – metapsychologia – powinien zajmować się nieświadomością. W tym sensie mamy tu do czynienia z tomem obejmującym najważniejsze prace teoretyczne twórcy psychoanalizy.
Psychoanaliza w świetle publikowanych tu prac jawi się jako psychologia nieświadomego „tego” oraz jego oddziaływania na świadome „ja”. Pięć publikowanych w niniejszym tomie pism metapsychologicznych z roku 1915 to: „Popędy i ich losy”, „Wyparcie”, „Nieświadomość”, „Metapsychologiczne uzupełnienie teorii marzeń sennych”, „Żałoba i melancholia”. Za zwieńczenie metapsychologicznych pism Freuda można uznać rozprawę „Poza zasadą rozkoszy”, w której pojawiają się pierwsze zalążki nowego strukturalnego modelu psyche – modelu miarodajnego dla późniejszych jego prac teoretycznych.
- Autor: Sigmund Freud
- Kategoria: nauki społeczne (psychologia, socjologia, itd.)
- Język: polski
- ISBN: 9788389158994
- Data wydania: 2009-01-01
- Liczba stron: 356
- Tłumaczenie: Robert Reszke
- Ocena: 8,0
- Wydawnictwo: KR
