"To jest mój ojciec. Jest wysoki, przeraźliwie chudy, ma twarz wyschniętej mumii, ale życie z tej twarzy jeszcze nie uciekło. Oczy duże, piwne patrzą przed siebie z żalem i goryczą. Ojciec jest chory na raka, od siedmiu miesięcy znamy wyrok śmierci na niego."
Tadeusz Papier w swojej powieści ukazuje sprawy wsi, przenikanie elementu miejskiego na wieś i wiejskiego do miasta, przemiany obyczaju, procesy wzajemnego przystosowywania, rozszerzanie się kręgów poznawanego życia, kształtowanie się i rozrastanie stanu świadomości społecznej i jednostkowej. Ma to
"Przy Więckowskiego wysiedliśmy i, pan nie uwierzy, wpadliśmy wprost na chłopaków, już na nas czekali. Wzięli taksówkę, cały czas jechali za tramwajem. Pojedynczo Boruta by się z nimi rozprawił, ale trzech ich było. Na mnie nawet nie zwracali uwagi. Długi i Narcyz trzymali go za ręce, a Czesiek
Marcin skulił się. Poczuł nagły chłód, ogarnęły go silne dreszcze. Chwyciwszy skrawek koca, narzucił go na siebie, przysłaniając nim głowę i część twarzy. W liście pozostało jeszcze kilka zdań: "Długo czekałem, by wykonać ten wyrok. Przygotowania trwały kilka lat. Jestem nareszcie gotów. Marcinie
