To książka z mojego punktu widzenia graniczna; umieściłem w niej z jednej strony teksty klasycznie historyczno- i teoretycznoliterackie, z drugiej zaś spore fragmenty, które sygnalizują problematykę dyskursu i dyskursywności literatury, a szerzej - kultury we wszelkich jej przejawach, która zajmuje
Znakomite obeznanie z najnowszą światową literaturą przedmiotu związaną z problematyką antropologiczną i tożsamościową (wspomnę choćby krytykę postkolonialną, refleksję spod znaku zwrotu spacjalnego, czy koncepcje genderowe) – to cecha charakterystyczna warsztatu Dąbrowskiego. […]. To właśnie