Trzy dramaty o powstaniu listopadowym. Akcja Warszawianki rozgrywa się w czasie bitwy pod Grochowem, w dworku, w którym mieści się sztab generała Chłopickiego. Dramat Lelewel jest surową krytyką kierownictwa politycznego powstania listopadowego i dowódców armii. Noc listopadowa to rozrachunek z
Bohaterem, a zarazem narratorem ostatniej powieści Paula Austera jest kundel o imieniu Gnat. Jego pan, Willy, to znękany życiem, błyskotliwy oryginał, poeta-misjonarz rodem z nowojorskiego Brooklynu. Przeczuwając bliską śmierć, zabiera on Gnata na ostatnią wspólną wyprawę do Baltimore, by odszukać
Pierwsze wydanie w serii wielkiego dramatu romantycznego poety, publikowane w 200 rocznicę jego urodzin. "Horsztyński" jest arcydziełem. To dramat fascynujący i porażający, szczytowe arcydzieło pesymizmu i daleka zapowiedź mistycznej fazy twórczości, dzieło bluźniercze i zawierające
Ślub jest drugim utworem scenicznym Witolda Gombrowicza. Henryk — młody żołnierz — znajduje się na froncie we Francji. Motywem przewodnim jest sen, który przenosi go w rodzime strony, do karczmy prowadzonej przez jego rodziców. Zastany tam porządek jest jednak zgoła inny od tego, jaki Henryk
Prosta fabuła, w której tytułowy Geldhab, nowobogacki parweniusz, skąpy i przebiegły, stara się wydać córkę Florę za zbankrutowanego księcia Rodosława, chcąc w ten sposób zyskać zięcia z tytułem i awansować do elit społecznych, służy ukazaniu typowego w owych czasach zjawiska. Niemal wszystkie
To jednoaktowa satyra Moliera traktująca o paryskich "wykwintnisiach" - młodych dziewczętach lubujących się w romantycznych historiach, konwersacjach na tematy kultury i sztuki (o których tak naprawdę nie mają większego pojęcia), ceniących wszystko, co modne i "wykwintne",
Za pomocą kryminalnej groteski Stasiuk pokazuje dwie nacje, które istnieją tylko w wyobraźni - Szkopów i Polaczków. I dwie części starego kontynentu - Wschód i Zachód, które nienawidzą się i potrzebują siebie nawzajem. Książka nominowana do nagrody Nike 2006
Głównym elementem artystycznym, będącym scenicznym wyrazem dezintegracji osobowości, jest w tym dramacie konstrukcja bohatera i symboliczna przestrzeń sceniczna. Bohater - człowiek bez imienia, a zarazem mający wiele imion, bez nazwiska, bez wieku - raz ma lat 7, 37, to znów 40, bez zawodu - ma
