Nie wszystkie dzieła artystyczne, które w tej książce będziemy analizować, przedstawiają modelową formę performansu techno-nauk. Znakomita ich większość powstała jednak właśnie po to, by podobny efekt osiągnąć, czyli zbudować taki świat, w którym wprawione w ruch technonauki pokażą wreszcie jak na
Rozmowy z Leonem Schillerem zawierają wszystkie odszukane dotąd wywiady, autowywiady i notowane przez dziennikarzy wypowiedzi dla prasy z lat 1923-1953, stanowiące bezcenny komentarz do polskiego życia teatralnego i do działalności artystycznej samego Schillera.
„Trzeba raz powiedzieć prawdę: dzieło Witkiewicza jest dotąd jedynym w ogóle wchodzącym w rachubę przyczynkiem Polski do teorii teatru – pisał w roku 1925 Tadeusz Peiper – I w każdym innym kraju dzieło takie posiadałoby już sumę namiętnych prozelitów, zdecydowanych do użycia wszystkich możliwych
Nowa typologia dramaturgicznej twórczości arabskiej, obejmująca czasy nowożytne od roku 1847 po lata 80 naszego wieku. Najwięcej miejsca zajmuje w pracy analiza głównych kierunków rozwojowych tej twórczości, tzn. neoklasycyzmu, realizmu i kreacjonizmu, oraz ocena dzieł ich najwybitniejszych
"Kabaret" Lisa Appignanesi poświęciła dziejom tego gatunku w Europie, ze szczególnym uwzględnieniem Francji i Niemiec, gdzie twórczość kabaretowa była wyjątkowo bogata i stała się ważnym zjawiskiem życia kulturalnego. „Tej historycznie czystej formie kabaretu, wraz z jego autorami, wykonawcami,
„Dla krytyka teatralnego kontemplującego rozwój teorii filozoficznej pojawia się obecnie nowa definicja postmodernizmu: postmodernizm to ten moment w kulturze, kiedy ostatnie ontologiczne strategie obronne kruszą się, przemieniając w teatr” – pisze Elinor Fuchs w Te Death of Character (1996). W
Pisanie o tańcu jest niezmiernie trudnym a zarazem pasjonującym zadaniem. Taniec jako specyficzna czynność ruchowa człowieka o zasięgu uniwersalnym to temat tak obszerny, wymagający wszechstronnego ujęcia, że syntetyczne opracowanie go przekracza możliwości i kompetencje jednego autora, nie da się
Wobec dużej liczby różnego typu wydawnictw na tematy związane ze sztukami widowiskowymi, teatrem, jego antropologią, performatyką, potrzebny jest swego rodzaju przewodnik pokazujący te zjawiska, wprowadzający w podstawowe pojęcia dotyczące teatru, jego natury, form, przybliżający zagadnienia
Prześledzenie dorobku kultury w jednej choćby dziedzinie jest zadaniem niezwykle trudnym. W historii dramaturgii możliwym tylko wówczas, gdy tłumacze, a następnie krytycy i teoretycy – często pracą kilku pokoleń – doprowadzą do takiego nagromadzenia informacji i analiz, które pozwolą na zbudowanie
