Związek Radziecki, rok 1956, trzy lata po śmierci Stalina. W społeczeństwie, w którym władzę sprawują przestępcy, a niewinni siedzą w więzieniach i łagrach, kończy się okres najgorszego terroru w historii. Nikita Chruszczow obiecuje reformy, są jednak siły, które nie potrafią wybaczyć ani zapomnieć
Dzieciństwo Zoi przypadło na okres rosyjskiej okupacji Afganistanu - ale nawet wówczas na ulicach Kabulu słychać było czasami śmiech, a nad domami unosiły się kolorowe latawce. Dojście do włądzy mudżahedinów, terror i tajemnicza śmierć rodziców spowodowały, żę Zoja uciekła z babką do Pakistanu.
Bawią i uczą małych i dużych czytelników! "Kruk, co kracze pokrakanie" to już trzecia z cyklu dowcipnych książeczek Pana Poety, które z humorem pokazują nasze przywary, w dowcipny sposób zwracając uwagę na nie tylko dziecięce problemy. Tym razem bohaterem żartobliwego wierszyka jest Kruk, którego
Zoja, która w czasie rewolucji straciła majątek i najbliższych, aby ratować życie, ucieka do Paryża. Tam próbuje ułożyć sobie życie na nowo. Szczęście się do niej uśmiecha, ale na krótko. Znowu traci bliską osobę i musi walczyć o siebie i swoją rodzinę. Przedsiębiorczej i upartej kobiecie łatwiej
Zojka lubi swoje miasteczko. Za nazwę, która kojarzy się jej z czymś miękkim jak aksamit, za to, że centrum jest blisko, i za pozostałości domu Kulików. W zdziczałym ogrodzie czas płynie inaczej. W okolicy często kręci się bezdomny piesek, Pętelek, którego dziewczyna dokarmia. Robi to także ten
