Demokracja ginie na naszych oczach. Dlaczego jest z nią tak źle, skoro uważa się ją za dobrodziejstwo? Może potrzeba radykalnych rozwiązań, aby ją uleczyć? Uznany profesor mierzy się z klasycznym problemem i udziela inspirujących odpowiedzi. Marcin Król, wykładowca i nietuzinkowy publicysta, pisze
Umierająca kobieta pisze list do córki. Dokonuje w nim rozliczenia z własnym życiem oraz z rzeczywistością, w której nie ma miejsca dla ludzi starych i pokrzywdzonych. Z każdą linijką narasta rozczarowanie osoby pragnącej czegoś więcej niż dogorywanie u boku kalekiego kloszarda. Matka pozostawia
Druga część fascynujących przygód małego Kuby Guzika i jego przyjaciół. Tym razem do akcji wkracza Dzika Trzynastka - banda groźnych piratów, których Kuba Guzik musi pokonać, aby poznać tajemnicę dotyczącą swojego życia. Oczywiście pomaga mu w tym maszynista Łukasz, który jak zawsze umie poradzić
To już trzeci potrójny zbiorek! Znajdziecie w nim trzy zabójcze historie i zabójczo się uśmiejecie. Potrójna dawka Koszmarnego Karolka, czyli: 1. Koszmarny Karolek 2. Koszmarny Karolek i tajny klub 3. Koszmarny Karolek i zębowa wróżka Po zażyciu gwarantowany potrójny atak śmiechu!
Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategori Literatura faktu. Mistrz kryminału i słynny patolog na tropie rozwikłania zagadek kryminalnych, które wydarzyły się w przeszłości. Opisy wstrząsających zbrodni od czasów Katynia, przez PRL, aż do lat współczesnych.
Koszmarny Karolek ma głowę pełną koszmarnych pomysłów, które pomagają mu zrealizować jego koleżanki i koledzy z klasy: Wredna Wandzia, Bezwzględny Bolo, Chciwy Henio i Muskularny Miecio. Wszystko psuje młodszy brat Karolka - Doskonały Damianek.
Stefan Buijsman – 24-letni filozof matematyki – jest jak Sheldon Cooper z "Teorii wielkiego podrywu". Robi wszystko trochę szybciej niż inni, nic więc dziwnego, że został doktorem w wieku 20 lat. A przecież w szkole niemiłosiernie się nudził i uważał, że algorytmy, różniczki i całki są
Monografia autorstwa sędziwego uczonego (1893-1984), historyka sztuki, mieszkającego przez całe życie we Lwowie, pokazuje ciekawą a nieco zapomnianą sylwetkę arcybiskupa-bibliofila na tle jego czasów.
Ko Un napisał kiedyś: Gdy ktoś kilka lat po mojej śmierci otworzy mój grób, będzie on pełen nie kości, ale wierszy napisanych w ciemnościach tego grobu. Trudno lepiej wyrazić integralny związek jego życia z poezją wiersze pisane przez Ko Una to niemal wdechy i wydechy, codzienne doświadczenia,
Nie publikowane dotąd listy dwóch poetek A teraz fraszka: Oto, co mi się marzy: ujrzeć z powrotem maski zamiast twarzy… Napisała ją Kulmowa, przyjaciółka moja i poetka grubo niedoceniana, z którą nie wiem, czybym Cię poznała… – pisała Wisława Szymborska do Kornela Filipowicza. Do samej Joanny
