Inżynier Kazimierz Grochowski spisywał swoje dzienniki przez okres ponad trzydziestu lat: od wyjazdu na Daleki Wschód w lutym 1906 roku do swojej śmierci w marcu 1937. Szczególnie wiele miejsca poświęcił w tych dziennikach swym licznym podróżom po Kraju Ussuryjskim, Syberii i Mandżurii (obecnie
Książka Stanisława Marii Salińskiego, pseudonim Jerzy Seweryn (1902-1969) "Za jeden twój uśmiech, Joanno" to powieść współczesna o charakterze psychologiczno-sensacyjnym. Akcja jej toczy się dwoma torami, ale jeden i drugi zmierza ku rozwiązaniu skomplikowanych spraw dwojga ludzi, których życie
„Moja Marysiu, gdy powiem księdzu, com w życiu dokazywała, spojrzy na mnie, nie uwierzy i będzie myślał, że kłamię”. Te słowa księżny Izabeli Czartoryskiej, wypowiedziane w odpowiedzi na namowy o odbycie spowiedzi najlepiej charakteryzują zawartość książki. Książki o kobiecie zwanej przez
„Kazimiera Iłłakowiczówna nie tworzyła poezji naczytawszy się książek. (...) Nie widać nadmiernej lektury w jej wierszach. Zdumiewa natomiast prawda szczegółu, bystre, zachłanne oko, które wszystko widzi, nawet rzeczy drobne, mało ważne, przez innych pomijane, nie dostrzegane. Od dzieciństwa zżyta
"Dzwonek przy drzwiach zadźwięczał ostro i wyraźnie, ale profesor, który doskonale słyszał najlżejszy szmer w skonstruowanej przez siebie maszynie, na tego rodzaju odgłosy był zupełnie głuchy ..."
Może nie tyle odgłosy niepogody, co świadomość, że za ścianą znajduje się trup, nie pozwalała mi zapaść w sen. Doznawałem nieokreślonego poczucia zagrożenia. W końcu wdałem się w rozważania na temat rozmaitych teorii parapsychologicznych, które tłumaczyłyby jakoś mój rosnący niepokój. Istnieją
Książka ukazuje obraz prawidłowego kształtowania się mowy dziecka od początku tego procesu aż do jego zakończenia. Znajdują się w niej szczegółowe wskazówki, jak należy postępować, by dziecko opanowało mowę bez zbędnych wysiłków, a także zalecenia, jak zachowywać się w wypadku stwierdzenia u
Historia inteligentnego (i obutego!) kota, który potrafił mówić ludzkim głosem i dzięki swojemu sprytowi i pomysłowości pokonał złego czarnoksiężnika.
W niedzielę rano ziele zbierała... (1908) jest romansem, w którym główny wątek stanowi miłość"fatalna" zamężnej cyganki do bojara i tragiczne następstwa tego związku. Baśniowa poetycka fabuła na motywach dumki ukraińskiej - Nie chodź, Hryciu, och, na wieczornice... - została ubarwiona cygańskim
