W służbie sportu - Jan Mulak
Wspomnienia wybitnej postaci w polskim sporcie. Trener, działacz, wychowawca.
Japońskie opowieści o bogach
Mitologia japońska, podobnie jak każda twórczość tego rodzaju, jest interpretacją mechanizmu świata w świetle odwiecznych doświadczeń mieszkańców archipelagu, które zostały zawarte w postaci nie uporządkowanego zbioru opowieści, pozornie wyjaśniających różne zjawiska przyrodnicze i kulturowe.
Od Mojżesza do Mahometa -
Wielu wybitnych przywódców religijnych występuje w historii jako "twórcy" i "założyciele" religii. Wprawdzie nie wszystkie, nawet wielkie religie powołują się na pewnych ludzi jako swych "założycieli", ale wiele dawnych i współczesnych religii uznaje swe pochodzenie od jakiegoś przywódcy, którego
Ostatni królowie Thule - Jean
Najbardziej znana książka autorstwa Jeana Leonarda Malaurie, antropologa i geografa, który sporą część swego życia poświęcił Grenlandii i ludziom tam żyjącym.
Biret i rogatywka - Henryk
Od autora: Na pytania: kto wrzucał granaty do "Cafe Club", kto wykonał głośną akcję dywersyjną "Wieniec", kto był naczelnikiem Szarych Szeregów? - ci, co interesują się najnowszą historią Polski odpowiedzą bez trudu. Niewielu jednak potrafi powiedzieć, kim właściwie byli ci ludzie, kim są obecnie.
Polacy na Kremlu i inne
Janusz Tazbir zajął się tym razem historią "znaną i nieznaną", a przypomnianą niedawną decyzją rosyjskiego rządu ustanawiającą jako święto "dzień wyzwolenia Moskwy spod polskiego jarzma". Wiadomo, że Polacy władali Moskwą zaledwie przez dwa lata (1610-1612), ale nasza wiedza o tamtych wydarzeniach
Zupełnie jak w kinie -
W Chicago nigdy nie wiesz, czy nieustanny ryk syren policyjnych dochodzi z radioodbiorników, telewizorów - czy z ulicy. Konkurencja pomiędzy pomysłowością i fantazją twórców programów radiotelewizyjnych a rzeczywistością jest w tym mieście ogromna. W obu wymiarach sprawy kryminalne odgrywają
Tędy i owędy - Melchior
Zbiór reportaży Wańkowicza. Jak napisał krytyk: "Melchior Wańkowicz jak bodaj w żadnych innych swoich książkach właśnie w »Tędy i owędy« i w »Zupie na gwoździu« ujawnia się jako mistrz krótkiej formy. Niekiedy dla wyłożenia celnej anegdoty wystarcza jeden akapit. Pierwsze dzieło zostało jednak
