Reportaże zawarte w tym tomie, napisane zostały w latach 1975-80. Autor w posłowiu wyraził nadzieję, że mówią one sporo o tych latach. Według Lovella obyczajowość bywa doskonałym odbiciem nastrojów i kondycji człowieka w społeczeństwie. Autor wiele pisał o polskiej obyczajowości ówczesnej. W
"Dzieci Arbatu" to najgłośniejsze bodaj dzieło literackie okresu radzieckiej "pieriestrojki". Powieść, złożona w wydawnictwie w 1966 roku, ponad dwadzieścia lat czekała na publikację, krążąc od redakcji do redakcji i obrastając w legendę. Wydrukowana w 1987 roku, z miejsca stała się sensacją nie
Pisane dla sceny teatrzyku i zaraz potem ogłaszane drukiem szopki zdały doskonale oba egzaminy – z wyczucia historii współczesnej i poczucia humoru. Dziś ten najświetniejszy dowcip dwudziestolecia doskonale wytrzymuje próbę czasu i – miejmy nadzieję – zadomowi się w literaturze.
Zawartość zbioru: - Gwiazda (przeł. Marek Cegieła) - Halo, kto mówi? (przeł. Leontyna Ostrowska) - Wyprawa ratunkowa (przeł. Julian Stawiński) - Dziewięć miliardów imion Boga (przeł. Marek Cegieła) - Zapomniany wróg (przeł. Irena Czubińska) - Ognie od wewnątrz (przeł. Robert Stiller) - Przeoczenie
Książka jest próbą przedstawienia mechanizmów, które wg autora służyły w organizowania wrogiej PRL-owi propagandy i ludzi w to zamieszanych.
Wybór z: "People of the Deer" i "The desperate people" Autor w 1947 roku, po zakończeniu działań wojennych w Europie, w których brał udział, postanowił udać się na daleką północ Kanady, aby w ciszy i spokoju polarnej natury zapomnieć o okropieństwach wojny. Co też uczynił. Trafił tam w rejony
